1001 Nights in Istanbul

Last Nights In Istanbul!

2010-07-13T09:54:00.003+02:00

Zoals jullie wellicht allemaal weten zit onze tijd in Turkije er bijna op. Nog 3 nachtjes slapen en dan komen we terug naar Nederland.

Het was hier meer dan geweldig, een ervaring en tijd om nooit te vergeten, een prachtige gelegenheid om jezelf beter te leren kennen en een kans die we met beide handen hebben aangegrepen! Even afkloppen, maar we hebben ontzettend veel geluk gehad met alles wat er om ons heen gebeurde en de keuzes die we hebben gemaakt.
Het was ook een heel aparte periode, zo te leven tussen de andere expats en de Turken en hun verschillende culturen. Het was soms lastig, veelvuldig hilarisch en voornamelijk heel erg leuk. Natuurlijk waren er de ergernissen en het gemis, maar dat was niets vergeleken bij al het plezier. Het was niet moeilijk om hier te leven en we zijn dan ook enorm blij dat we deze kans gekregen hebben. En ik persoonlijk ben heel erg blij met het avontuurlijke lef van Jeroen, die ons hierheen wilde hebben, terwijl ik aanvankelijk riep: je gaat maar alleen!

We zitten volop in de voorbereidingen voor de verhuizing. Vanaf morgen komen de verhuizers en op vrijdagochtend vertrekken we naar het vliegveld met ons gezin en alle 5 beesten. Hopelijk komen we rond een uur of 4 veilig en wel in Frankfurt aan en dan rijden we naar Apeldoorn, waar we verwachten laat in de avond aan te komen. De familie is druk bezig om ons een warm welkom te heten door te zorgen dat alles wat we nodig hebben bij de hand is en dat vinden we HEEL ERG fijn!!
We gaan, net als voor we vertrokken, kamperen in ons eigen huis en we verwachten de container met al onze huisraad ergens halverwege of eind augustus.

De meisjes gaan half augustus weer naar school: Olivia gaat naar groep 5 op haar oude basisischool en Fabiënne start in de brugklas van het voortgezet onderwijs. Onze meiden hebben het hier geweldig gedaan, we zijn apetrots en we hebben er het volste vertrouwen in, dat ze zich ook weer prima zullen aanpassen in onze oude woonomgeving.

We kijken allemaal uit naar het ons bekende en vertrouwde Nederland, naar familie en vrienden, naar de (meestal) nuchtere mentaliteit, naar de overzichtelijke regelgeving, naar onze fietsen en de Nederlandse supermarkten.
Maar we zullen van hier de omgeving en natuur vreselijk missen, we zouden graag nieuwe vrienden van hier mee willen nemen, net als de ruimte om het huis. Ook zal ik het missen dat koeien, paarden en schapen los over straat lopen, dat de mensen op straat zo behulpzaam zijn, alle handeltjes langs de wegen, de rommelige chaos, de prachtige stad Istanbul, het gevoel van vrijheid, alle heerlijke restaurantjes op de meest mooie plekjes, de Zwarte Zee en de Bosporus, het strand en het bos wat de honden en ik meestal helemaal voor onszelf hadden, alle vreselijk lieve zwerfhonden en -katten (die soms een veel beter leven verdienen, maar veelal een vrij bestaan hebben), etc. etc. .......

Het was een prachtige tijd waar nu een einde aan is gekomen en we staan aan het begin van weer een nieuwe fase. En daar kijken we naar uit! Nederland: here we come!:-)

Afsluiten

2010-06-25T15:07:00.002+02:00

Het schooljaar is afgesloten, vandaag was de laatste dag voor de meisjes! Bij Olivia zal de reactie nog wel komen, maar Fabienne kwam erg verdrietig uit school. Het valt ook niet mee om je vriendinnen te moeten achterlaten. Da's de ellendige kant van het expatleven.

In het Foto Album zijn nieuwe foto's te vinden van mei en juni.

Het einde komt in zicht!

2010-06-22T17:57:00.004+02:00

Nog 24 dagen en dan zijn we weer terug in Nederland. Raar idee, hoor! Eerst duurde het steeds nog een paar maanden voor we zouden gaan verhuizen, maar dat is onderhand zo'n kleine 4 weken geworden. Het komt nu wel heel erg dichtbij!!
Bijna alles is geregeld: ons huis in Apeldoorn is bijna gereed voor onze terugkomst, morgen worden de laatste verhuis-papieren ingevuld en opgestuurd, de afscheidsbrunches zijn gepland, het derde kattenreismandje is aangeschaft en de vlucht is geboekt.
We hebben er alle vier vrede mee, dat we teruggaan. Tenslotte kun je zelfs in het paradijs wel de balen ergens van hebben. Zo zullen we blij zijn dat we niet meer steeds als buitenlanders behandeld worden, we niet meer met het hart in de keel in de auto hoeven te zitten, we weer eens gewoon op de fiets kunnen stappen, een vraag kunnen stellen en het antwoord ook snappen en dat de kwaliteit van spullen, materialen en arbeid in het algemeen goed is.
Dat we straks de Zwarte Zee, de prachtige omgeving, de interessante stad Istanbul, de Bosporus, het gemak van ergens een (heerlijk) hapje eten en de ruimte om het huis zullen moeten missen is wel een naar idee. Wat dat betreft spijt het ons dat het er alweer op zit. Alweer ja, want onze tijd in Istanbul is wel heel erg snel gegaan. Time flies, when you're having fun!

Ouderwetse beestenblog

2010-05-02T14:42:00.004+02:00

Een ouderwetse beestenblog, speciaal voor de 'niet-FaceBookers die wel van deerhounds houden'! Voor wie het niet compleet duidelijk is: we hebben momenteel 2 honden, Schotse Deerhounds, en 3 katten. Eén daarvan is een oudje uit Nederland, Floortje, en twee zijn geboren uit een Turkse zwerfkat. Deze twee, Lyra en Lola, vertonen wel wat 'straat-gedrag', wat wil zeggen dat we geen gekkigheid met ze uit hoeven te proberen, want dan krijg je een haal. Dierenartsen in Apeldoorn: maak je borst maar vast nat! De prinsessen moesten zelfs onder narcose om getiterd (bloedafname) te worden. Inentingen zijn een complete worsteling, waarbij het gebruik van ovenwanten, een handdoek en een Hannibal Lecter-masker geen overbodige luxe is. Verder zijn ze zo gedomesticeerd als het kan. Met een neus om de deur wordt er door de prinsessen gecheckt of de temperatuur aangenaam genoeg is om buiten te vertoeven en of er misschien een gemene zwerfkat op de loer ligt. Oude poes Floortje vindt het maar zozo, dat we Lyra en Lola in huis hebben genomen. Deerhound Meagan vindt het juist te gek! Met Lyra heeft ze een sterke band, ze verzorgen elkaar en liggen tegen elkaar aan in de mand. Lola is juist heel leuk om op te jagen! Ze geeft meestal zelf de aanleiding. Vertier alom dus. Deerhound Noor raakt vooral opgewonden als er zwerfkatten in de tuin komen. Met een soort jankend knorgeluid stuift ze er achteraan, is altijd te laat en reageert haar frustratie dan af op Meagan, die eigenlijk zo'n beetje hetzelfde doet. Pavlov had gelijk. Dat zie je ook aan het met mij meelopen, als ik ze voer. Steevast rent/springt Noor rechts van me en Meagan links, maar juist voor ik de bakken neerzet, kruisen ze achter mijn rug naar de andere kant, omdat Noor links eet en Meagan rechts. Tsja.
Om de dag maken we een lange wandeling, in het bos of langs het strand. Dat is puur genieten. Soms is het eng (een jager in het bos die aan het schieten is), uitkijken geblazen (paarden op het strand), om je te schamen (wanneer Meagan een schaap opjaagt en in de nek bijt alsof het een langzaam hert is en de herder begint te schreeuwen) of linke soep. Linke soep is het, wanneer Meagan de hier overal loslopende koeien wil bekijken. Van heel dichtbij. Sommige koeien zijn bang en deinzen achteruit, sommigen blijven gewoon nieuwsgierig staan kijken en er zijn koeien die dat niet pikken van zo'n stom grijs mormel. En dan moeten we met z'n drieën rennen voor ons leven!

In Apeldoorn wonen nog twee deerhounds waar ik erg veel van houd. Dat zijn Brigit en E'Lynnhe, de honden van Jeroens ouders. En ze hebben sinds een paar weken een nieuwe aanwinst: Hannah! Ik kijk er erg naar uit, om haar te ontmoeten.

In het Foto Album zie je een overzicht van de laatste wandelingen met de grijze monsters. Hopelijk geven de foto's een beetje weer, hoezeer ik geniet van deze wandelingen met mijn hartediefjes.

Nog wat te bloggen??

2010-05-02T13:37:00.004+02:00

Ooit, in april 2007, ben ik begonnen te 'bloggen'. In die tijd ging het eigenlijk alleen over mijn passie: mijn huisdieren en dan voornamelijk over de honden. Ik ontdekte de digitale camera en fotografie werd mijn tweede passie. Een leuke combinatie voor een blog.
Toen wij naar Istanbul verhuisden, werd de blog vooral een manier om het thuisfront te laten weten hoe het hier gaat en wat we doen en zien. Nu komt er echter een einde aan onze tijd in Istanbul. In juli verhuizen we terug naar Apeldoorn en ik ben alle voorbereidingen aan het treffen voor een soepele terugkeer. Ons huis wordt voorbereid op onze terugkomst, de scholen van de meiden zijn geregeld, alle beesten zijn ingeënt en getiterd en de verhuizer is vastgelegd.
Natuurlijk vinden we het jammer dat we afscheid moeten nemen van Istanbul; tenslotte was en is het een heel bijzondere ervaring en voelen we ons erg bevoorrecht, zoals we hier leven. Wandelen langs de Zwarte Zee, de prachtige natuur, het mooie weer waarvan je bijna zeker bent van mei tot oktober, brunchen aan en varen over de Bosporus, ja zelfs de chaos in het verkeer, het irritant relaxte van de Turkse mentaliteit (behalve in het verkeer), het vocht in huis, de overal afbladderende verf en de siliconenkit die voor iedere klus gebruikt wordt.... wat zullen we het missen!! Oh ja, en niet te vergeten mijn fantastisch hulp, die 3 dagen per week het hele huis voor mij aan kant maakt!
Toch vinden we het ook fijn om weer terug te keren naar Nederland, naar onze familie en vrienden (alhoewel we ze gelukkig best vaak spraken en zagen!) en naar de Nederlandse (werk-)cultuur, nuchterheid, degelijke kwaliteit en naar het fietsen! Zelfs ZELF weer flink de handen uit de mouwen steken, lijkt nu aantrekkelijk!:-)
Maar zover is het nog niet! Het lenteweer is gearriveerd, het terras is gevuld met bloemen en we hebben nog twee en een halve maand om van Istanbul te genieten! En wat er na die tijd met de blog gaat gebeuren? Ach, wie weet wat er nog op ons pad komt!

Kapadokya!

2010-04-27T21:40:00.004+02:00

Bij veel mensen beter bekend als Cappadocia, een gebied in het midden van Turkije wat beroemd is vanwege de apart gevormde rotspartijen. Hier vertoefden wij een lang weekend, vlak voor we naar Dalyan gingen. Nu lijkt het net alsof we niets anders doen dan vakantie vieren, maar voor we op wintersport naar Kartalkaya gingen (in februari) zijn we na de zomer van 2007 niet meer op vakantie geweest. Een inhaalslag dus!

Kapadokya was erg mooi! Op zaterdag hebben we een dagtocht gemaakt, compleet met bus, andere touristen en een reisleider. Zo konden we zonder stress en met uitleg de vele rotspartijen van binnen en buiten bewonderen, door de gangen van een ondergrondse stad kruipen en een prachtige wandeling maken door een vallei. Het was heerlijk weer!

Zondagochtend heel vroeg werden we bij ons uit de rosten gehakte hotelletje opgehaald voor een ballonvaart. Wat was dat leuk om te doen! Eerst zagen we hoe alle ballonnen opgevuld werden, terwijl we werden voorzien van koffie en koek. Daarna werden we naar 'onze' ballon geleid, gefotografeerd en in de mand geholpen. Het duurde maar even of we zaten in de lucht tussen alle andere ballonnen en keken we neer op de beroemde rotspuntjes. We vlogen zelfs nog vlak over ons hotelletje. Nadat we geland waren, kregen we champagne en cake en werden we weer bij het hotel afgeleverd. Omdat we zo vroeg uit bed moesten en het best koud hadden gekregen in de ballon, kropen we na het ontbijt weer lekker in bed.

's Middags zijn we naar het openlucht museum geweest. Het weer werd toen steeds minder mooi; kou en regen dreven ons uiteindelijk naar een lekker warm restaurant waar we heerlijk hebben gegeten. Op maandagochtend vlogen we terug naar Istanbul en konden we Kapadokya van ons lijstje strepen!:-)

De foto's - en het zijn er best veel! - zijn natuurlijk te vinden in het Foto Album.

Laatste dag in Dalyan

2010-04-24T14:57:00.006+02:00

Gisteren was onze laatste dag in Dalyan. Het was wederom schitterend weer en we konden op de vroege ochtend al buiten in de zon ontbijten. Eerst hebben we de antieke stad Kaunos bezocht.
Om in Kaunos te komen, moesten we eerst de rivier (het water tussen de Middellandse zee en het Köyceğiz meer) van Dalyan oversteken. Er liggen overal grotere en kleinere boten die je erheen kunnen brengen. Wij kozen voor een roeibootje. De (geestelijk gehandicapte) roeier was de vriendelijke Dada.

Kaunos was een stad in Carië, Anatolië, dichtbij het huidige Dalyan. De stad lag oorspronkelijk aan de kust maar door de terugtreding van de Middellandse Zee ligt Kaunos nu zo'n 8 km van de kust verwijderd. De bewoners van de stad, Cariërs, waren geen Grieken maar stonden wel onder culturele invloed van de Grieken, wat duidelijk te zien is in de cultuur van de Cariërs. Een belangrijk exportproduct van de stad waren gedroogde vijgen. De stad werd al vroeg christelijk en de restanten van een Byzantijnse kerk zijn nog steeds te vinden. Wij hebben de ruïnes van de stad en de muurgraven van dichtbij bekeken.

Na ons bezoek aan Kaunos moesten we naar de overkant fluiten en kwam Dada ons weer halen.
Daarna hebben we op het strand geluncht en er een paar uur vertoefd, wat geen straf was. In de namiddag hebben we met z'n vieren een hamam bezocht. Daar kregen we een heerlijke behandeling die bestond uit sauna, lichaam scrubben en wassen, massage en haren wassen. Tijdens het scrubben, wassen en masseren lig je op een enorm grote, hete marmeren tafel. De behandeling duurde me veel te kort!
Met een avondmaal bij een restaurant aan het water hebben we onze heerlijke vakantie perfect afgesloten!

Deze laatste twee foto's zijn niet door mij gemaakt.
De hamam-foto dient als voorbeeld, zoals het er bij ons uitzag. Ook de foto van het restaurant waar we zaten, heb ik van het internet gehaald. Ik genoot teveel om zelf aan fotograferen te denken!:-)

Meer (wel zelfgemaakte!!) foto's van onze laatste dag in Dalyan zijn te zien in het Foto Album.

Dalyan, dag 6

2010-04-22T20:59:00.003+02:00

Een strak blauwe lucht en een warme zon gaven ons het echte vakantiegevoel. We hadden dan ook echt zin in een stranddagje, maar eerst hebben we een bezoek gebracht aan een zeeschildpadden-opvangcentrum. Gelukkig zaten er momenteel maar 3 schildpadden. Twee van hen, caretta caretta's (loggerhead (dikkop) schildpadden) zijn zo ernstig gewond geraakt, dat ze er al bijna een jaar zitten. Hun schilden zijn kapot. Bij één door een aanvaring met een speedboot en de ander door de schroef van een vissersboot en deze raakte ook bijna een poot kwijt doordat hij verstrikt raakte in een visdraad. De derde schildpad heeft met iets een klap op zijn kop gekregen. Dit is een jonge groene zeeschildpad. Door het toedienen van medicatie en het behandelen van de wonden, proberen ze de schildpadden weer gezond te maken. Van één schildpad is het schild zo beschadigd, dat het wel 10 jaar zou duren voor het geheeld zou zijn. De open plek is zo pijnlijk en kwetsbaar, dat er voor deze schildpad een stuk kunstschild wordt gemaakt. Hopelijk kunnen de nu aanwezige schildpadden in juni weer vrijgelaten worden.

Na de schildpaddenopvang hebben we op het bijna lege strand gezeten.

Omdat we in het voorseizoen zitten, is het aangenaam rustig!

We hebben gezwommen, in de zon gelegen, schelpen gezocht en een zandkasteel gemaakt in de vorm van Kapadokya, waar we 2 weken geleden op vakantie waren. Daarvan volgen de foto's nog, na deze vakantie!:-)

Meer foto's kun je zien in het Foto Album.

Dalyan, dag 5

2010-04-21T19:34:00.005+02:00

We werden vanmorgen wakker met het geluid van hevige regenval en onweer. Gelukkig hadden we geen dagtrip gepland, want die was dan in het water gevallen. Omdat al het moois en vermaak hier buiten plaatsvindt, konden we vandaag niet veel. Gelukkig regende het niet de hele dag en brak de zon ook geregeld door. We konden gewoon buiten lunchen in de warme zon. Het leek zelfs zo de goede kant op te gaan dat we 's middags Kaunos wilden gaan bezoeken, maar toen we bij de haven aankwamen naderde ons weer zo'n donkere lucht dat we besloten om een beetje door de omgeving te rijden. We hadden geen zin om kletsnat te regenen. Weer terug bij het huisje heb ik door de buurt gewandeld en daar nog wat foto's gemaakt. Volgens de weersvoorspellers schijnt morgen de zon weer de hele dag. Hopelijk hebben ze gelijk!

Meer foto's in het foto album!

Dalyan, dag 3 en 4

2010-04-20T15:15:00.013+02:00

Gisteren hebben we de bootocht gemaakt en dat was helemaal fantastisch! De natuur hier is zo ontzettend mooi, we keken onze ogen uit! Twee schippers voeren ons Dalyan uit, over de rivier richting de zee.

Onderweg mochten we zelf krabben vangen met een stuk kip aan een draad. De krabben grijpen de kip en dan haal je de draad binnen. Met een schepnet worden de krabben uit het water gevist. De meiden vonden een bak vol levende krabben erg interessant! (Hier had ik, als dierenliefhebber, wel een beetje moeite mee.)
Terwijl de schippers het eten bereidden, konden wij even heerlijk aan het strand liggen.

De lunch bestond uit salade, brood, Turks gebakken ei (menemen) en kip, köfte en natuurlijk krab van de barbecue. Het smaakte heerlijk.

Na de lunch voeren we terug en hebben we een zeeschildpad gezien. Die werd gelokt met een krab aan een touwtje, wat succes had. Momenteel is het de paartijd voor de schildpadden, dus dan zijn ze niet zo zichtbaar en natuurlijk zijn er dan ook nog geen jongen.

Hierna voeren we verder naar het modder- en zwavelbad. Dat laatste stonk natuurlijk verschrikkelijk! Na een heerlijke cappuccino voor Jeroen en mij en appelthee voor de meisjes keerden we terug naar onze boot.

Na nog een prachtige toer richting en een stukje over het Köyceğiz meer, werden we weer afgezet in de haven van Dalyan. Wat een geweldige ervaring!

Dit was slecht een selectie van de foto's die we gemaakt hebben, meer zijn er te zien in het Foto Album.
Mocht je je afvragen wat we vandaag gedaan hebben, dan kan ik kort antwoorden: niets. We hebben een relaxdag bij ons vakantiehuisje. Het is halfbewolkt vandaag, het heeft zelfs even geregend. Het is niet koud, maar door de wind wel iets frisser. Lezen, spelletjes doen, films kijken en (buiten) computeren, ook dat kan in Dalyan!:-)

Groeten uit Dalyan!

2010-04-18T21:44:00.004+02:00

Momenteel zijn we op vakantie in het zuid-westen van Turkije, in Dalyan. We zijn hier nu 2 dagen en we genieten van elke minuut. Het weer is heerlijk! Overdag zon en lekker warm, 's avonds koelt het af en slapen we prima.

Zaterdagochtend, heel vroeg!, vlogen we vanuit Istanbul naar Dalaman en met een huurauto zijn we via een restaurantje met zeer welkome koffie en de supermarkt naar ons huurhuisje gereden. We werden zeer hartelijk ontvangen door een ouder Turks echtpaar en er stond een zelfgebakken cake voor ons klaar. Onderweg hadden we al geconstateerd dat het hier prachtig is en de afgelopen 2 dagen heeft dat beeld alleen maar bevestigd. We zouden hier allemaal wel willen blijven!:-)

Morgen gaan we een dag met de boot weg. Dit is een superlief cadeau van onze buren/vrienden (Angela en Karen en gezin) en we hebben er vreselijk veel zin in. Hopelijk is het morgen nog steeds mooi weer!

In het foto album vind je de foto's van de afgelopen 2 dagen.

Ski vakantie

2010-02-19T18:15:00.002+01:00

Omdat het er toch wel heel erg op begint te lijken, dat we in de zomer terug zullen verhuizen naar Nederland, nemen we het er nu nog even flink van en hebben we een paar vakanties geboekt. Afgelopen week was de eerste. Op ongeveer 4 uur rijden van ons ligt één van de skigebieden van Turkije: Kartalkaya. De hotelkamer was wat krap en erg gehorig (en met 200 studenten van de Boğazici Universitesi in de kamers rondom, kun je je wel voorstellen hoe het ongeveer klonk...), maar het eten en natuurlijk het skiën waren heerlijk! Voor Jeroen en mij was het zo'n 15 jaar geleden, maar net als fietsen verleer je het skiën niet. Terwijl Olivia les kreeg, zoefden Jeroen, Fabiënne (die met twee skitrips van school ook prima heeft leren skiën) en ik van de bergen.
Een fotoverslag kun je vinden in het Foto Album.

Uitgesteld verjaardagsfeestje

2010-01-31T20:31:00.003+01:00

Olivia was al jarig in oktober, maar toen we haar feestje wilden gaan organiseren bleek het herfstvakantie te zullen zijn. Daarna had iedereen luizen, gooide de Mexicaanse griep iets later roet in het eten, toen was het kerst, daarna Oud en Nieuw en tsja... toen was het ineens januari 2010. Omdat Olivia's grote vriendin Tara bijna jarig is, besloten we hun verjaardagen samen te vieren en dat was een groot succes!
We begonnen bij Tara thuis met taart en drinken. Toen dat op was, zijn we met drie auto's richting Bayrampaşa gereden, waar in een grote shopping mall een zee-aquarium (waar we laatst geweest zijn) en een schaatsbaantje zijn. De meiden vonden het geweldig! We sloten af met een HappyMeal van het ons allen welbekende fastfood restaurant.
Omdat er geen tafels meer vrij waren, besloten we te gaan picknicken, midden in de drukke shopping mall. Wij waren daar voor de attracties, maar toen bleken we zelf een attractie te zijn! Zo op de grond zittend, met meisjes met blonde en rode haren, hadden we veel bekijks. Mensen stonden stil om naar ons te kijken en te lachen, de haren werden aangeraakt en ze maakten zelfs foto's van ons! De meisjes trokken zich er weinig van aan en we hadden een superleuke middag!
Foto's van het feest staan natuurlijk in het foto-album.

ECHT SNEEUW!

2010-01-25T12:33:00.007+01:00

De weermannen hadden het helemaal goed! Zaterdag hadden we een sneeuwstorm. De wind loeide om het huis en waaide samen met de sneeuw door de kieren bij deuren en ramen naar binnen. Het huis is mooi en groot, maar wel op z'n Turks gebouwd...:-)
De vlucht van onze bezoekende vrienden was vertraagd, dus we konden bijna de hele dag op de ergste plekken tochtstrip aanbrengen en ons zorgen maken over het ophalen van het vliegveld.
Doordat de Nederlandse zaterdagochtendschool van de meiden niet doorging, ging onze blik niet verder dan de compound en dat zag er best besneeuwd en glad uit. Toen Jeroen op pad ging, moesten de sneeuwkettingen er dan ook op, want hij kwam de oprit niet af. Na enkele minuten belde hij echter grinnikend op dat hij ze er alweer af kon halen toen hij de compound afreed. Onderweg is het enorm meegevallen, omdat de meeste wegen schoon waren. Laat in de avond kwam Jeroen veilig thuis met ons bezoek.
Gisterochtend zijn we, met sneeuwkettingen en al, ergens gaan brunchen. We waren lange tijd de enige gasten in het restaurant wat normaal vol zit. Idioterie natuurlijk van ons, maar het eten maakte alles goed!
Het sneeuwt nog steeds en met een akelige wind is het erg koud. De meiden zijn ook vrij van hun normale school en hebben heerlijk buiten gespeeld totdat Olivia het te koud kreeg. Jeroen is wel naar zijn werk gegaan en ons bezoek is met auto, metro en tram Istanbul onveilig aan het maken. De meiden en ik zitten aan huis gekluisterd. Geen four-wheel drive, geen winterbanden en geen sneeuwkettingen. Die heeft Jeroen, want zaterdag had hij de zijne kapot gereden op dat kleine stukje... Dus ook geen mooie sneeuwfoto's, alleen een beeld vanuit huis.

Regen, sneeuw, regen!, sneeuw???

2010-01-22T20:24:00.003+01:00

Zoals gezegd, vragen om ander weer dan regen leverde een beetje sneeuw op. Bovenop de heuvel lag er zelfs een aangenaam pakje wat voornamelijk de bomen erg mooi maakte.

Ze voorspellen nu al dagen veel meer sneeuw, maar de sneeuw die er lag is verdwenen en vooralsnog regent het alleen maar. De wind giert om het huis en de regen slaat tegen de ramen. Voor morgen is er een sneeuwstorm voorspeld. En dat terwijl we onze vrienden uit Nederland verwachten. Hopelijk hebben de weermannen het weer helemaal mis met het weer!

Sneeuw!

2010-01-19T19:27:00.005+01:00

Het regende en regende maar en net toen ik me afvroeg of de weergoden niets anders te bieden hadden, gaven ze ons harde wind, venijnige hagel en natte, jachtige prutsneeuw die halfslachtig blijft liggen. De sneeuw komt horizontaal voorbij de ramen. Met temperaturen rondom het vriespunt garandeerden de weergoden vele slippartijen en ongelukken. Thuiskomende vaders vertellen over idiote Turkse automobilisten en levensgevaarlijke sneeuwschuivers en strooiwagens. Boven op de berg, daar waar de school is, was het spekglad. Oudergesprekken werden gecanceld en men fluistert over het sluiten van de school, als dit weer aanhoudt. Waar het om te doen is? Zie de foto. Niets vergeleken met wat jullie in Nederland hebben gehad. Kun je nagaan als dat wel zo zou zijn!

It was raining and raining for days and just when I asked the weather gods if they had nothing else to offer, they gave us a stormy wind, nasty hail and sleet that hesitantly stays visible on the ground. The snow passes the windows horizontally. With temperatures around zero degrees, the weather gods guaranteed skidding and accidents. Dads arriving home safely tell about idiotic Turkish drivers and dangerous snowplows and salt trucks. On the hill, where the school is, the roads are slippery. Parent-teacher meetings were cancelled and they're whispering about closing the school if this weather continues. What it's all about? Look at the photo. Nothing compared to the snow Europe experienced lately. Imagine if we would!

Akvaryum

2010-01-03T19:52:00.003+01:00

Op Oudejaarsdag hebben we een bezoekje gebracht aan een zee-aquarium wat recentelijk geopend is in Istanbul. Het was erg leuk en spannend!! Foto's hiervan zijn te vinden in het foto-album.

Onze compound in beeld!

2010-01-02T15:48:00.008+01:00

Sinds een paar dagen heeft onze compound een eigen site op internet! Jaja, met fijne muziek (die je uit kunt zetten, maar tijdens het bladeren elke keer weer aangaat) en een heus promotie filmpje!! Nou ja, filmPJE..... het zijn foto's en het duurt maar liefst 26 minuten en je ziet steeds ongeveer het zelfde. Ook het filmpje heeft muziek en door elkaar geeft een erg apart effect....
Mocht je ons huis willen zien en je kunt het volhouden: op 6.21, 6.26, 6.41, 7.01 en 7.21 minuten zie je ons groene huis in beeld. Misschien verderop ook nog wel, maar dat kon ik zelf niet meer volhouden. Tip tijdens het kijken: geluid van je computer even helemaal uitzetten. Of juist niet natuurlijk!:-)

Kijk hier:
http://www.yesilobakonaklari.com/english/default.asp

Since a few days our compound has it's own site on the internet. Yep, with nice music and all (hard to turn off) and even a little promotional movie of our compound! Well... little... it lasts 26 minutes and they're images that keep coming back. The thing also has it's own music which goes great together with the music on the site itself...
If you're curious about our house and you don't mind watching for a while: at 6.21, 6.26, 6.41, 7.01 and 7.21 minutes you'll see our green house. Maybe also later, but I could not continue watching. Tip while watching: turn of the sound of your computer. Or not of course!:-)

Watch here:
http://www.yesilobakonaklari.com/english/default.asp

MUTLU YILLAR !!

2009-12-31T17:09:00.005+01:00

Oftewel: GELUKKIG NIEUWJAAR !!

We willen jullie allemaal een gezond, veilig en liefdevol 2010 wensen.
Maak er het beste van!

Ons jaar was gewoon én bijzonder. Gewoon omdat we hier gewoon ons leven leiden, gewoon werken, naar school gaan, eten en de was doen. Bijzonder blijft het natuurlijk wel om dat in dit prachtige land te mogen doen en in bijzondere (de expat-voordelen) omstandigheden. We zijn dankbaar en genieten van elk moment.
2008 was voornamelijk het jaar van verhuizen en wennen aan onze nieuwe omgeving.
In 2009 waren we gewend, groeiden we allemaal in onze ontwikkeling, bouwden we nieuwe vriendschappen op en nu voelen we ons hier allemaal helemaal thuis.
Een dubbel gevoel is het dan ook wel, dat we wellicht in de zomer van 2010 teruggaan naar Nederland.
Het verloopt allemaal volledig volgens plan en terug naar onze familie en vrienden is heel fijn, maar stiekem hopen we allemaal dat we hier nog een extra jaar mogen blijven. Ik had van tevoren niet kunnen bedenken dat dit zo'n geweldige ervaring voor ons hele gezin zou worden!
Voorlopig zitten we hier nog tot en met juni en daar gaan we keihard van genieten!

Vanavond vieren we de jaarwisseling samen met onze vrienden/buren op de compound. Gelukkig wordt er in onze buurt nauwelijks vuurwerk afgeschoten, wat erg prettig is voor onze huisdieren en onze nachtrust.
Een fijne avond allemaal, thuis of bij anderen, samen of alleen. En nogmaals: het aller-, allerbeste voor het nieuwe jaar!

New photo's in the Photo Album

2009-12-18T13:55:00.005+01:00

You can find a few photo's from around the Spice Bazaar in the Foto Album. I went there with a friend, last Wednesday. It was a very grey day and in the afternoon it started to rain (again). That's why I choose for black and white photo's, it suits the weather better :-)
In the Netherlands it's snowing, but here it is raining all the time which makes our neighborhood very grey, muddy and slippery. No, winter here is nothing special:-)

Sinterklaas is weer geweest!

2009-12-05T19:45:00.003+01:00

Hoera! Ook dit jaar heeft Sinterklaas ons weer weten te vinden, hier helemaal in Istanbul! De consul, Onno Kervers, heeft zijn nederige stulpje wederom voor de Nederlandse gemeenschap opengesteld en ons laten genieten van een leuk Sinterklaasfeest. Foto's hiervan kun je vinden in het Foto Album!

Een kloddertje roze hieerrr....!

2009-12-03T14:01:00.002+01:00

Ik heb vandaag de laatste hand aan mijn schilderij gelegd. Een leuke herinnering aan Istanbul!:-)

Today I finished my painting. A nice memory of Istanbul!:-)

Bijpunten

2009-11-26T19:14:00.003+01:00

Naar de kapper gaan is hier echt iets anders dan in Nederland, volgens mij heb ik daar ooit al eens iets over verteld. Vandaag was het weer eens zover: ik wilde mijn haar laten bijpunten. Nu is het zo, dat ze het fenomeen bijpunten hier niet kennen.
Je kunt met al je kennis van de Turkse taal (inclusief hulpzinnen van de Turkse juf) aangeven dat er echt maar wat puntjes af moeten: bijpunten betekent hier toch gewoon minstens 7 cm. En da's best veel voor bijpunten, vind ik. Niet getreurd, de kappers hier kunnen prachtig knippen. Het wordt alleen standaard korter dan je voor ogen had. En ook daar ben ik al op ingesteld, zoals je je op zoveel dingen moet instellen die hier anders zijn. Geeft niets, 't heeft z'n charme.
Enfin, op een gegeven moment moet de kapper een pluk haar aan de kant hebben. In Nederland hebben ze daar klemmetjes voor, hier een bediende. Deze bediende wordt eerst naast zich geblaft door de kapper en moet precies op tijd mijn pluk haar overpakken. Zodra de kapper klaar is, knikt hij zelf goedkeurend (erg blij met z'n werk en dat is natuurlijk mooi) en loopt naar de volgende klant. De bediende mag mijn haar föhnen. De trent hier is om je haar glad te föhnen, ook als je prachtig golvend haar hebt zoals veel Turkse vrouwen. Naast dat ik heel glad haar bij mij niet mooi vind, is het eeuwige geborstel met de rolborstel en de knalhete föhn gewoon niet mijn ding. Met nat haar de deur uit is ook niet fijn, dus wanneer de bediende me vraagt hoe ik het geföhnd wil hebben probeer ik te vertellen (nou ja, in gebarentaal dan, want dat is universeel dacht ik) dat het gedroogd moet worden, het liefst met een beetje extra volume, maar niet stijl geborsteld. Een beetje rommelig en wild is meer mijn stijl. Vervolgens is er een heel gedoe met één pluk haar, een hete föhn en (toch weer) de borstel en wordt er gevraagd of dit is wat ik wil. Hmm... een ver uitstaande nepkrul in mijn nek... nee, dat hoeft niet. Ineens is er nog een man in de zaak, hij veegt de vloer en blijkt Engels te kunnen. Opgelucht vertel ik hem wat ik wil en hij vertaalt het in het Turks. Nu krijg ik ineens allemaal vastgezette gedraaide plukken op mijn hoofd en voor iemand die liever eigenlijk niet geföhnd wil worden, gaat dit wel wat ver. Snel vertel ik tegen de Engels sprekende man dat dit echt niet de bedoeling is en dat ik ook niet zoveel tijd heb. Voor ik het weet, staan ze samen te föhnen: de één blijft rare drolletjes op mijn hoofd maken aan de ene kant, de ander (de veger) bewerkt de andere kant van mijn haar met De Borstel. Ik voel mijn hoofd langzaam tomaatrood worden van de hitte van de twee föhns, er hangt ineens een borstel met haar voor mijn rechteroog en ik moet vreselijk mijn best doen om niet in lachen uit te barsten. Na enige tijd ben ik klaar. Wonderwel zien beide kanten van mijn hoofd er toch hetzelfde uit: ik heb een soort van opspringende krullen onderin en sluik doch volumineus haar bovenop. "Pam, je haar danst!" schiet het door me heen. Zo voelt het ook. In de auto heb ik het even uitgegild van het lachen om daarna thuis mijn haar een beetje te restylen. Gelukkig hoef ik met mijn haar niet elke maand naar de kapper!

Weerbericht

2009-11-10T15:26:00.004+01:00

Nog niet zo lang geleden regenden we hier zowat weg (helaas zijn er ook echt mensen weggeregend...), daarna hadden we veel interessante wolkenluchten vol dreiging, vechtend tegen de zon en nu hebben we er een paar dagen prachtig weer op zitten. Het was rond de 22 graden en dus echt genieten!

Vanaf morgen verwachten we echter weer regen, onweer en veel lagere temperaturen. Vreemde herfsten kennen ze hier, maar de afwisseling is best aangenaam!

Voor wie ze nog niet via FaceBook heeft gezien: er staan nieuwe foto's in het Foto Album!

586 Nights in Istanbul

2009-11-08T18:42:00.004+01:00

Zoiets is het nu ongeveer, zoveel nachtjes slapen we al hier. Of we ook daadwerkelijk de 1001 nachten gaan halen is nog niet zeker, misschien komen we tot ruim 800 nachten.

Ik weet dat ik het hier een beetje laat afweten. Dat komt gedeeltelijk door mijn FaceBook-account. Het lukt me niet om overal evenredig actief te zijn.
En eerlijk gezegd heb ik ook niet heel veel nieuws dat geschikt of entertainend genoeg is voor een open en bloot blog.
Ik bedoel... moet ik hier vertellen dat we enige weken geleden hoofdluis hadden?
Op het moment van ontdekken en behandelen vond ik van niet!
Nu we ze met glans verslagen hebben, kan het misschien wel. Toch?
Niemand kan er iets aan doen dat je luizen krijgt. Iedereen krijgt ze van iemand anders, er is nooit een schuldige kweker en verdeler. Waar ik wel heel erg boos om was en ben, is dat veel mensen er zo krampachtig mee omgaan! En dat ze liever verzwijgen dat er luizen zijn! Zowel de school als ouders om ons heen hebben nagelaten om te waarschuwen en ik zit nou eenmaal niet elke week met een satéprikker klaar onder het felle keukenlicht. We schrokken dan ook best, toen ik 'gewoon even' iets uit het haar van één van mijn meiden wilde halen, al lopend door een chique shopping mall. Bleken het enorme luizen te zijn! We hadden nog (gelukkig heel lief en begripvol) bezoek uit Nederland ook!:-)
Thuis natuurlijk alles en iedereen bekeken en dan start de echte ellende. Werkelijk alles en iedereen moesten we wassen en ook meerdere keren. Al met al duurde het twee weken. Achteraf valt dat wel mee, ik heb wel eens van veel langer gehoord. Grondigheid en consequentie zijn van essentieel belang, hebben we ondervonden.

Tijdens een luizenperiode leer je de mensen om je heen ook ineens veel beter kennen. Zo zijn er mensen die:

- niet vertellen dat hun kinderen luizen hebben, terwijl de jouwe ermee spelen
- zelf luizen hadden, maar toch graag andere kinderen ermee pesten
- denken dat een half uur douchen (zonder speciale middelen) afdoende is tegen luis
- het mooie lange haar van hun dochter afknippen vanwege deze beestjes (oertijd...)
- de huisdieren de schuld geven van 'al die viezigheid'
- denken dat mensen die eerlijk vertellen over luizen ook de bedenkers ervan zijn
- ontdekken dat hun kind luizen heeft, maar door tijdgebrek pas na 4 dagen behandelen
- deze zelfde onbehandelde kinderen gewoon naar school en een feestje laten gaan

Ach ja, wat zal ik eens zeggen? Gelukkig zijn er ook een heleboel normaal denkende mensen. Mensen die blij zijn dat je een luizenalarm afgeeft (anders hadden zij het ook nog niet ontdekt bij hun eigen kind), die meeleven en tips geven, mensen die weten dat je behandelt en je kinderen niet schuwen, mensen waarmee je vreselijk kunt lachen om de idiote gedachten en handelingen van mensen zoals in bovenstaand lijstje beschreven. Wij zijn in elk geval weer luisvrij en ik acht mezelf een echte luizen-expert nu!:-)

ISTANBUL vs AMSTERDAM

2009-09-20T21:55:00.005+02:00

Dit weekend zijn Fabiënne, Olivia en ik een paar dagen in Nederland om een bezoekje te brengen aan de opa's, oma, familie, vrienden en natuurlijk de Nederlandse supermarkt. Vandaag ben ik naar mijn grote zus geweest.
We hebben samen een fietstochtje naar en door Amsterdam gemaakt. Nu heb ik al anderhalf jaar niet op een fiets gezeten, dus ik was er wat huiverig voor. Gelukkig kon ik het nog, fietsen verleer je inderdaad nooit.
Mijn zus woont in de duinen, dus het was meteen heuvel op, heuvel af. We legden ook een stukje af met de boot. Ik verwachtte een gezellig open bootje (a la tochtje Bosporus), maar het bleek gewoon een stadsbus op het water te zijn. Het ging ook heel hard! Erg grappig!
Rijden door Istanbul of fietsen door Amsterdam, het maakt eigenlijk weinig verschil.
In Amsterdam was het vandaag autoloze zondag, maar van een rustig ritje was geen sprake. Het verkeer was bijna nog drukker, chaotischer en gevaarlijker dan in Istanbul! Zowel de voetgangers als de fietsers hielden zich aan geen enkele verkeersregel, staken dwars over, keken niet goed uit en je was hun en jouw leven bijna niet zeker. Als een volleerd Stambouli zigzagde mijn zus in een rap tempo overal tussendoor en ik volgde, allerlei andere weggebruikers ontwijkend.
In Istanbul zitten er veel gaten in de wegen, maar in Amsterdam zijn het allemaal hobbels en bobbels. Wanneer je toch al zadelpijn krijgt van het tekort aan fietsuren is dat natuurlijk niet bevorderlijk, maar mij hoor je niet klagen! Ik heb een hele fijne dag gehad! (Hoe is het met je knieën, El?)

This weekend Fabiënne, Olivia and I are in the Netherlands, to visit our (grand-)parents, family, friends and of course the Dutch supermarket. Today I spent the day with my big sister. We went biking to and through Amsterdam. Considering I haven't been on a bike for one and a half years now, got me worried a bit, but it is true what they say: you never forget how to ride a bike.
My sister lives in the dunes, so it immediately went up and down. We also took a ferry. Not quite like a trip on the Bosphorus! This was like a bus on the water and it went very fast! Funny!
Driving through Istanbul or biking through Amsterdam, there's not a big difference. Today the center of Amsterdam was free of cars, but it was not a very quiet ride! Traffic was almost as crowded, chaotic and dangerous as in Istanbul! Both bikers as pedestrians did not follow any rule, crossed streets as they liked, did not pay attention to anything and I was afraid for my and their lifes. Like a native Stambouli, my sister zigzagged through the streets of Amsterdam and I followed, trying to avoid everyone.
In Istanbul the roads are full of holes, but in Amsterdam the streets are very bumpy. When you are getting a sour bottom due to not enough biking hours, bumpy streets are not very helpful. But I will not complain! I had a great day! (How are the knees, sis?)

(foto gevonden via google afbeeldingen)

Flood

2009-09-12T15:05:00.007+02:00

Veel mensen vragen me bezorgd of wij ook aan het wegspoelen zijn. Gelukkig niet! Wat een verschrikking was dat enkele dagen geleden. Vandaag is het 33e slachtoffer gevonden en worden er nog 3 mensen vermist.
De afgelopen dagen is het ontzettend meegevallen met het weer, ondanks vele waarschuwingen. Ik kon dan ook heerlijk met de honden naar het strand!

Many people ask me about the flood in Istanbul. We're safe! Of course it's horrible that they found the 33th casualty today and still 3 people are missing.
The past days the weather was okay in our area. I have been to the beach with the dogs for the first time again!

Wel was er die dreigende lucht steeds.

But still there were those threatening clouds.

Gisteren moesten we onverwacht de kinderen halverwege de dag van school halen, omdat het ministerie dat bevolen had. Er werd wederom zwaar weer verwacht. Dat is niet in onze omgeving gebeurd, maar vandaag hebben we wel weer een hele hoop water te verstouwen gehad. De meisjes en ik zaten in de auto naar huis en moesten door rivieren van water en modder ploegen.

Yesterday all the children were sent home earlier, due to bad weather warning but nothing happened. Today we did have some heavy rain when we were on our way home.

Thuis zagen we dat het hoger gelegen deel van de tuin onder water stond. Eindelijk dan toch dat zwembad in de tuin! :-)

Once at home we saw that we actually do have a swimming pool in one part of our garden now! :-)

Het is weer voorbij, die mooie zomer........

2009-09-01T13:04:00.004+02:00

Nah, niet echt hoor. Vandaag is het minder mooi weer, maar verder is het nog steeds heerlijk zomerweer. Echter... na veel vrije tijd en onthaasting, na eindeloos spelen, lezen, computeren, knutselen, zwemmen en uitslapen is er dan weer een einde gekomen aan de lange zomervakantie.

Sinds deze week zijn Fabiënne en Olivia weer naar school. Gisteren was de eerste dag en ze vonden het allebei gelukkig erg leuk. Ze hadden zin om te gaan en de dag is hen goed bevallen.
Fabiënne had 's middags al haar huiswerk meteen gemaakt, ook wat pas later deze week af moest zijn. Hopelijk wordt dit de tendens!
Olivia was natuurlijk helemaal vergeten dat er een leesboekje in haar tas zat, waar ze aan had moeten beginnen. En dat typeert precies onze meiden:-)
Jeroen en ik genieten nog even een weekje samen thuis. Volgende week zit Jeroen in Parijs voor een module van een MBA opleiding en daarna mag ook hij weer aan het werk.

Afgelopen zondag hebben we de vakantie van de meiden afgesloten met een dagje strand met buren en hun kinderen en daarna een bezoek aan ons favoriete dorpsrestaurant Köz. Het was een erg gezellige dag.

Vorige week hebben we één van de Prinseneilanden in de Marmarazee bezocht. Vooral de bootreis was leuk. Het grootste eiland, Büyükada, was mooi, maar het is veel meer bewoond (prachtige huizen!) en nog veel touristischer dan ik had verwacht. We hebben een rondrit met paard en wagen gemaakt. Dat is een hele industrie daar! Honderden rijtuigjes staan (in een vreselijke strontlucht) te wachten tot ze worden omgeroepen, wanneer het hen beurt is om mensen te vervoeren. Voor elk rijtuigje staan 2 kleine paardjes die stukken autoband onder hun hoeven getimmerd hebben gekregen tegen de geluidsoverlast. Onderweg kwamen we langs de stallen waar de paarden ondergebracht waren. Aan de andere kant van het weggetje zagen we waar de chauffeurs van de rijtuigjes ondergebracht waren... Ik weet nog steeds niet of je nou beter paard of menner kunt zijn. Ik voelde me zelfs een beetje schuldig om daar als prototype tourist op zo'n wagentje te zitten. En wij zaten nog maar met z'n 4-en in zo'n wagentje, maar er gingen ook gerust gezelschappen met 7 personen in. Onderweg een verplichte stop, zodat we de horeca konden spekken en de paardjes even tot rust konden komen. We hadden een leuke dag, maar wel met enigszins gemengde gevoelens. In elk geval hebben ze daar weer iets aan ons verdiend.

Turkije staat deze maand weer in het teken van de Ramadan. Extra opletten in het verkeer dus!:-) En op verschillende werkvloeren wordt er een stukje minder hard en/of geconcentreerd gewerkt. Tegen zonsondergang is het bij de supermarkten en bakkers een drukte van belang en overal in de restaurants worden Iftars (Ramadan-maaltijden) aangeboden en genuttigd. Sommige buren worden rond een uur of 4, half 5 's morgens vroeg wakker van de trommelaars die de moslims wakker moeten maken: etenstijd! Gelukkig slaap ik best diep.
Omdat de Ramadan dit jaar precies na de zomervakantie valt, zijn de Turkse scholen nog een extra maand dicht. Drie maanden vrij dus! Best een probleem voor alle werkende Turken met kinderen. Gelukkig konden Fabiënne en Olivia weer naar school nu, want ook al was de vakantie heerlijk, het werd ook gewoon weer tijd voor een andere uitdaging!

In het Foto Album staan weer nieuwe foto's van de afgelopen maanden.

For the real Deerhound Fans!

2009-07-22T22:35:00.004+02:00

Here it is.... a 5 minutes lasting video with my deerhounds Noor and Meagan.
Especially for the fans! ENJOY! :-)

(if it doesn't work, click on Filmpjes)

Pure Love

2009-07-15T15:52:00.004+02:00

Er zit weer een familiebezoek op, het is even een paar dagen wat koeler (heeeeerlijk!!!) en verder is het hier komkommertijd, dus dan krijg je videootjes als deze...

The family visit is over, the weather cooled off for a few days (I love it!!!) and it's the lazy summertime right now which gives video's like this...

Hier kan alles...

2009-06-08T21:03:00.003+02:00

...in het verkeer. Reuze makkelijk! Na ruim een jaar hier schijn ik enigszins de Turkse rijstijl erop na te houden, maar ook ik sta nog steeds versteld nadat ik vandaag bijna door een bus overreden ben. Je wordt hier vanzelf wat assertiever in het verkeer en smalle, drukke, steile straatjes doen me niets meer, maar ik blijf wel voorzichtig. En dat kun je nou niet zeggen van de rest van het verkeer hier! Wat hier allemaal kan en mag?? Nou:

- rechts inhalen op een kruispunt (op verzoek wil ik het verder uitleggen)
- midden op de weg stilstaan
- de politie snoeihard inhalen
- over de middenstreep rijden en niet opzij gaan bij tegenliggers (zoals ik)
- al van ongeduld beginnen te toeteren, terwijl het licht op groen aan het springen is
- de verkeerde kant van de vluchtheuvel nemen en dan niet zachtjes rijden
- afval uit je auto gooien
- op ieder ongewenst moment voorrang nemen met gevaar voor ieders leven
- doorrijden nadat je een aanrijding hebt veroorzaakt en zelf geen schade hebt

Dit alles uit eerste hand, ik bedenk het niet en heb het ook niet van horen zeggen. Meer blauw op straat hebben we hier ook niet nodig. Er loopt en rijdt genoeg rond, maar al dit soort dingen blijkt hier heel gewoon te zijn!

Afscheid van Nina

2009-06-04T14:01:00.005+02:00

Gisteren hebben we helaas afscheid moeten nemen van onze 14-jarige poes Nina. In december is Nina geopereerd aan een bult op haar voorhoofd, waaruit bleek dat ze kanker had. Tussen toen en nu had ze last van een hardnekkige infectie op de plaats van haar tumor die we steeds konden reduceren, maar die niet helemaal weg wilde. Langzaam groeide haar schedeltje scheef door de tumor, maar ondanks dat en de ontsteking gedroeg ze zich normaal. Ze at en dronk goed, miauwde, speelde, spinde, rende... niet het gedrag van een heel zieke kat. Natuurlijk zagen we wel achteruitgang door de vergroeiing en de tekenen van de infectie. Eergisteravond was ineens haar hele kopje opgezwollen en kwam er allemaal bloed uit haar neusje. We wisten meteen dat dit niet meer op te lappen was. Gistermorgen ben ik naar de dierenarts geweest, alwaar ze snel is ingeslapen terwijl ik haar knuffelde en geruststelde. Ik heb Nina daarna meegenomen naar het bos waar Chelseigh ligt begraven en daar heb ik ook Nina begraven. We zijn er allemaal stil en heel verdrietig van.

We're very sad, because yesterday we had to say goodbye to our 14 year old cat Nina. She had cancer and was struggling with an infection which we constantly treated, but still living a normal life. She ate and drank very well, she purred, cuddled, played, ran... not like a serious ill cat. On Monday evening we saw a swelling and blood came out of her nose and we knew immediately that this couldn't be fixed anymore. Yesterday she was put to sleep and I buried her in the forest next to Chelseigh.

Wow, time for an update!

2009-05-27T13:15:00.010+02:00

Zo, dat is even geleden! Het spijt me dat ik zo lang niets van me heb laten horen. Eerst hadden we twee keer familie op bezoek en daarna was ik gewoon erg druk. Maar ik ben jullie niet vergeten hoor!:-)
Laat ik in het kort vertellen hoe het gaat. Het gaat goed! We hebben genoten van de bezoeken van onze familie en we hebben naast de voor ons bekende toeristische attracties van Istanbul ook plekken bekeken die we nog niet kenden. We hebben een heel gezellige tijd gehad samen en in het foto album kun je de beelden hiervan terugvinden.

Well, that was some time ago! I'm sorry I haven't been blogging for such a long time. First there were the family visits and after that I just have been too busy. But I haven't forgotten about you!:-)
Let me tell you shortly how things are. Things are fine! We enjoyed two very nice family visits which gave me the opportunity to see the touristic attractions of Istanbul again as well as some sights I did not see before. We all had a great time together and in the photo album you will find the images to show it.

Eindelijk is de lente aangebroken en hebben we de regen achter ons gelaten. Ik dacht dat ik gewend was geraakt aan onze omgeving, maar nu alles weer in bloei is en alles er frisgroen uitziet, ben ik weer helemaal opnieuw onder de indruk van de plek waar wij wonen. Wat mooi is het hier toch! Natuurlijk dragen de wandelingen, ontbijtjes en dineetjes in de zon aan het water ook bij aan dit gevoel:-)

Finally springtime has arrived and we left the rain behind us. I thought I got used to our environment, but now with nature back in bloom and everything is fresh and green I'm again totally impressed with the place where we live. It is so beautiful out here! Of course having walks, breakfasts and dinners, sitting in the sun along the water, helps to have that feeling a bit:-)

Meestal voelen we ons erg goed. Met Jeroen gaat het goed op zijn werk, de meisjes zijn gezond en gelukkig en ze doen het zo fantastisch op school dat wij echt mega trots op ze zijn! Volgend jaar gaat Fabiënne al naar Secondary School, wat je kunt vergelijken met het voortgezet onderwijs. Dat is een jaar eerder dan in Nederland!

Most of the time, we are all feeling good. Jeroen is doing fine at work, the girls are happy and healthy and doing so well at school, that we are mega proud of them. Next year Fabiënne will already be a secondary student!

Met al onze beesten gaat het ook goed. Met Nina gaat het natuurlijk minder goed, maar ze is er nog steeds. Ze vermaken zich allemaal opperbest. Nina heeft laatst zelfs een hagedisje gevangen! Veertien jaar oud en lijdend aan kanker! De honden kijken elke keer uit naar de lange wandelingen en thuis hebben ze nieuwe speeltjes: de kleine poesjes Lyra en Lola! Vooral Meagan is erg geïnteresseerd in ze en probeert met hen te spelen. Heel schattig. De poesjes groeien hard, rennen door het huis, ontdekken alles wat ze tegenkomen en ze zijn echt heel erg lief. De oude katten vinden er nog niet veel aan, maar ze wennen er wel aan dat deze monstertjes er nu ook zijn.

All our animals are doing fine too. Well, Nina of course is not great but still there. They are all enjoying themselves very much. Nina may be ill, but she caught a lizard the other day. Fourteen years old and dealing with cancer! The dogs love their long walks and they have new toys: the kittens Lyra and Lola!:-) Especially Meagan is very interested it them and tries to play with them. So cute! The kittens are growing very fast, running through the house, exploring everything and they are truly sweet. The older cats don't like them much, but they are getting used to having these little monsters around.

Ja, we hebben het erg naar onze zin. We genieten van ons leven in het buitenland, we doen allerlei leuke ervaringen op en kunnen veel kansen benutten. Laten we hopen dat dat nog even zo blijft!
Vanwege Jeroens (2 weken geleden) en mijn (aankomende maandag) verjaardag, gaan we zondag met wat vrienden ontbijten in een restaurant aan de Zwarte Zee. Mocht je in de buurt zijn: je bent van harte welkom!!
Vergeet niet naar het foto album te surfen om te zien wat we gedaan en gezien hebben de afgelopen periode. Görüşürüz!

Yeah, we're having fun here. We enjoy our lives abroad, it gives us a lot of opportunities. Let's hope it stays like this!
Because of Jeroen's (2 weeks ago) and my birthday (this Monday) we are having breakfast with some friends in a restaurant at the Black Sea on Sunday. If you're in the neighborhood: you are very welcome to join us!!
Please check out the Foto Album to see what we have been doing and seeing lately. Görüşürüz!

Met grote blijdschap geven wij kennis van...

2009-04-05T20:14:00.003+02:00

.....de komst van poezenbeesten Lyra en Lola!
"Huh, twee?? Hoezo twee?", denken de volgers van dit blog. Ik vrees dat je mij gewoon nooit om een boodschap moet sturen. Zonder boodschappenlijstje kom ik altijd met meer thuis dan de bedoeling was!
Zaterdagmiddag gingen Fabiënne en ik de lange reis maken richting Kadiköy, aan de Aziatische zijde. Daar zit een dierenkliniek die een zwangere poes had opgevangen die op 16 februari aldaar 4 kittens ter wereld bracht: 2 katertjes en 2 poesjes. De katertjes hadden al een huis gevonden en van de poesjes mochten wij er eentje uitzoeken. Maar hoe konden we nou 1 zo'n klein mormeltje alleen achterlaten?? En: hoe konden we nou maar 1 poesje eenzaam en alleen meenemen? Na kort, onwillig overleg met het thuisfront, mochten we ze allebei meenemen. De dierenarts blij, Fabiënne en ik blij en nu zijn natuurlijk Olivia, zelfs Jeroen en de poesjes ook blij. De poesjes niet meteen natuurlijk, maar ik moet zeggen....het is de 2e dag en het gaat voortreffelijk. Ze spelen, eten, drinken en gaan op de bak. Ze komen naar ons toe, willen geknuffeld worden, spinnen en doen erg lollig met elkaar.
Omdat ze in de kliniek 's nachts met het hele gezin in een kooi zaten, heb ik de grote hondenbench voor ze ingericht. Voor de poesjes erg veilig en rustig en voor ons een stressloze uitkomst wanneer we niet op ze kunnen letten en 's nachts. Ze zijn tenslotte nog maar 7 weken oud en we hebben nog meer beesten rondlopen die nog erg moeten wennen aan de nieuwe gezinsleden.
Fabiënne en Olivia mochten de (ook door ons geaccepteerde) namen bedenken en ze heten dus Lyra (Laira) en Lola.
Meer foto's in het Foto Album!

Lyra:

Lola:

Lola/Lyra:

We're very happy to announce.... the arrival of Lyra and Lola! I know...we were supposed to get only one kitten, but there were 2 boys and 2 girls. The boys already found a new home and we were about to take 1 of the girls home. Of course that was too hard for me and Fabiënne, who came with me to the veterinarian on the Asian side where the cats were born. How could we take only one and leave the other one behind? We made a quick call to Jeroen who unwillingly gave his approval and we took both girls home. It made everybody happy, even Jeroen now. The kittens are doing fine: playing, eating, drinking, using the cat toilet. They come to us, want to be hugged, they purr and are very funny together.
At the clinic they were in a cage at night, so here they are in the bench during the night and when we can't keep an eye on them. Safe for the cats and stress free for us. The cats are only 7 weeks old and we have 4 other hairy friends that need to get comfortable with the new family members.
Fabiënne and Olivia chose the (by us accepted) names and so they are called Lyra and Lola.
More photo's in the 'Foto Album'!

Fabiënne's Cross Country

2009-04-03T20:22:00.004+02:00

Ze had niet zo'n zin vanmorgen en aangekomen in het bos wilde ze het liefst naar huis, maar onze kanjer Fabiënne heeft zich helemaal uit de naad gelopen en was de nr. 10 van alle 40 meisjes die meeliepen! Zij en wij zijn apetrots!!
Fabi was te moe om te lachen, maar wilde wel graag op de foto met het bewijs:

In het Foto Album staan meer foto's van de race en een paar van het bos waar we liepen.

Fabiënne did not feel like running this morning and would rather have gone home, but during the race she ran like the wind and reached the finish as number 10 of 40 participating girls. She and we are so proud!
Fabi was too tired to smile, but she wanted her photograph taken with the proof.

More photo's of the race and the forest in the Foto Album.

Olivia's optreden

2009-04-02T22:12:00.005+02:00

Olivia had vandaag het lente concert op school. Bekijk hier het filmpje!
Olivia's Spring concert was today. See the clip here!

Extra foto's/photo's in 'Foto Album'!

Primitieve hond

2009-04-02T19:30:00.005+02:00

Laat ik nou altijd gedacht hebben, dat alleen Pluto, Rakker en Vagebond botjes in de tuin begraven?! Maar nee hoor, eergisteren zag ik Meagan een bot begraven in de tuin. Heel precies groef ze een gaatje, legde het botje erin en maakte het gat dicht met haar neus. Een prachtig gezicht!!
Als ze iets niet mag, kan ik ook beter vervaarlijk grommen dan 'nee' zeggen. Veel effectiever. Daar waar Noor netjes afwacht of me zachtjes aanstoot met haar neus om me iets duidelijk te maken, geeft Meagan een harde blaf. En dan moet ik nog opschieten ook!

Noor loopt langs en probeert voorzichtig of ze misschien ergens stiekem aan kan ruiken, Meagan heeft haar lange neus er al inzitten. Maakt niet uit welke situatie. En terwijl je nee zegt, kijkt ze je aan en laat ze haar lange tong al het lekkers proeven. Net een miereneter. Als ze er niet bij kan, proeft ze gewoon de lekkere lucht met haar tong! Ik moet van binnen erg vaak om haar lachen:-)
Op zeer korte termijn krijgen we trouwens een nieuw harig monstertje! Een nieuw poesje van ruim 6 weken oud. Ik kreeg van de dierenkliniek, waar ze nu nog met haar moeder en broertjes en zusje zit, een foto die ik hieronder plaats. Is het geen schatje?

I always thought that only Pluto, Scamp and Tramp buried bones, but I saw Meagan do it in our garden the other day! Very precisely she dug a hole, put in the bone and covered it using only her nose! One primitive dog!
I also better growl at her instead of saying 'no' when she's not allowed to do something, works much better. Noor politely waits or gently touches me with her nose when she wants something, but Meagan just barks loudly. And I'd better hurry then too!!
Noor will try very careful if she can steal some food, but Meagan just starts doing it. No matter what, where, how or who. She wraps her tongue around our food and looks at us, while we say no to her. She's like an anteater! If she can't reach the food, she'll just taste the air with her tongue! Inside I have lots of fun of course:-)
Very soon a new hairy little monster will join us! A new kitten of 6 weeks old! The vet's clinic, where she still lives with her mother and siblings, sent me a photo of her. Isn't she adorable?

365 Nights In Istanbul !

2009-03-31T16:51:00.008+02:00

Ja! Het eerste jaar zit erop! Precies een jaar geleden vertrokken we 's morgens voor dag en dauw richting Frankfurt om van daaruit met z'n 9-en (beestenboel meegerekend) naar ons nieuwe huis in Istanbul te vliegen. Het huis werd een thuis en met veel ups en soms downs hebben wij het hier uitstekend naar onze zin.
Vandaag was het ook nog eens heerlijk zonnig met 20 graden, dus dat was volop genieten!

Jeroen zit (alweer!) in Nederland, dus vanavond is het Dutch Compound Womens Night bij ons op de bank, met een romantische film en natuurlijk tissues en lekkers paraat.

Donderdag moet Olivia tijdens The Spring Concert (in, als en met chocolade) optreden op school en vrijdag heeft Fabiënne een cross country in het bos. Dat betekent een flink eind hardlopen! Duimen jullie voor de meiden??

En: Nieuwe foto's in het Foto Album!

Yes! We made it through the first year! Exactly one year ago we went to Frankfurt very early in the morning to get on the plane to our new house in Istanbul with the whole family of 9 (pets included). The house became our home and with a lot of ups and some downs we are very pleased to be here.
Today was a lovely sunny day with 20 degrees, so we enjoyed ourselves very much!

Jeroen is in the Netherlands (again!), so tonight it's Dutch Compound Womens Night on our couch, with a romantic movie and of course tissues and treats within reach.

Thursday Olivia has a (very chocolaty) performance during The Spring Concert at school and on Friday Fabiënne has to participate in a cross country. That means she has a long run ahead of her! Keep your thumbs up for the girls, please!

Also: new photo's in the Foto Album!

Odd: no rain today

2009-03-16T18:47:00.004+01:00

Eindelijk weer eens een volledige zonnige dag, ik wist bijna niet meer wat het was! Heerlijk gewandeld! Noor en Meagan hebben zich flink op elkaar afgereageerd en daar heb ik een en ander van vastgelegd. Zie Foto Album.
Turkse les wordt steeds moeilijker, oftewel: çok zor! Bijna niet leuk meer. Doe mij maar een strandwandeling! En dan daarna koffie. Met toblerone.

Finally a day full of sun. Could hardly remember what it looked like! Had a lovely walk. Noor and Meagan went crazy and I made some photo's of it. See Foto Album.
Turkish lessons are getting so hard now, or: çok zor! Almost dislike it. I'd rather go for a walk on the beach! And coffee afterwards. With toblerone.

Even bijpraten

2009-03-12T21:33:00.005+01:00

Het is alweer half maart en het regent nog steeds bijna elke dag. Niet normaal voor Istanbul, hoor ik van de kenners. Maar wat hebben we eraan? Nou ja, we zullen aankomende zomer niet snel een watertekort hebben.

In februari zijn Jeroen met het werk en Fabiënne met school een paar dagen op wintersport geweest. Jeroen heeft wat foto's van zijn tripje gemaakt, die in het Foto Album staan. Uludağ is een erg bekend en mooi ski oord op zo'n 5 uur rijden hier vandaan. Als we hier de volgende winter nog zijn, willen we graag met ons viertjes gaan skiën.

Met een vriendin probeer ik af en toe de hort op te gaan om het een en ander te bekijken en dan natuurlijk meteen te fotograferen. Zo waren we laatst naar de Grand Bazaar, een must voor elke bezoeker:-). Ik ben er al vaker geweest en ik houd niet van 'shoppen', maar daar met mijn camera rondlopen was toch wel erg leuk!

Omdat het weer zo vaak slecht is, maak ik momenteel minder foto's buiten. Zo nu en dan hebben we een prachtige dag tussendoor en wat ik dan fotografeer kun je weer in het Foto Album zien. Er zijn ook foto's van een tennisles van de meiden. Deze zijn speciaal voor de grootouders!

We're halfway through March already and it's still raining almost every day. Not like it should be, the experts say. But that doesn't help me. Well, we won't be having a water problem in the summer that quickly.
In February both Jeroen and Fabiënne went on a ski trip for a few days. Jeroen with his work and Fabiënne went with her school. Jeroen made photo's of his trip, which you can find in the Foto Album. Uludağ is a very famous and beautiful place to go skiing, only 5 hours from us. If we're still here next winter, we would like to go with the four of us.
With a friend I try to visit interesting places more often and of course I do take photo's then. Last week we went to the Grand Bazaar, a must for every visitor:-). I've been there a few times already and I don't like 'shopping', but walking around with my camera was fun!
Because the weather is often bad, I don't take many photo's outside these days. Sometimes we have a beautiful day and the (photo-)results are also in the Foto Album. You can also find photo's of the girls tennis lesson. These are especially for the grandparents!

Februari: regenmaand

2009-02-17T20:59:00.006+01:00

De maand is nog maar voor de helft voorbij, maar doet z'n naam al volop eer aan. De meeste dagen regent het hier en buiten voelt het waterkoud aan.

Gelukkig zijn er wat droge en zelfs zonnige momenten tussendoor, maar vaak blijft de dreiging zichtbaar:-)

Vanmorgen werden we zelfs wakker met een dun laagje sneeuw! Helaas duurde dit leuke uitzicht maar een paar uur...

Begin deze maand gingen de meiden een week ten onder aan griep. Na elkaar kregen ze hoge koorts en overal pijntjes...

Gelukkig zijn de meiden weer helemaal beter nu en zitten (nou ja..liggen!) ze er alweer heel anders bij!

Januari: louw(=looi)maand

2009-01-25T17:48:00.004+01:00

De weken vliegen voorbij, het is alweer bijna februari! Hier is het rustig, erg rustig. Januari was bijna nooit een erg spectaculaire maand voor ons en ook hier is het dat niet. Alleen het weer zorgt voor afwisseling. De ene dag is het zonnig met bijna 20 graden en de volgende dag is het guur en regenachtig met 5 graden. We blijven maar verkouden!
In het foto album staan wat nieuwe foto's, voornamelijk van de honden op het strand en in het bos. Het blijft altijd een erg prettige bezigheid, dat wandelen! Gisteren was ik met de honden in het bos en liepen er ook koeien rond. Voor wie dat nog niet/niet meer weet: de koeien en paarden lopen in kleinere kuddes los rond, maar worden 's avonds wel weer opgehaald door hun eigenaar om ze naar hun stal te brengen. Vooral Meagan vindt de koeien erg interessant en gaat altijd even van dichtbij kijken. Zoals vaker was er nu ook weer een erg nieuwsgierige koe bij die ook Meagan van dichterbij wilde bekijken, maar dat is dan toch wel een beetje eng voor Meagan. Voor mij allemaal erg vermakelijk om te aanschouwen en fotograferen:-).

Time flies, it's almost February! It's very quite here. January was never a spectacular month for us and also here it still isn't. Only the weather gives a little variation. One day it's sunny with almost 20 degrees and the next day it's cold and rainy with 5 degrees. We keep having a cold!
You can find new photo's in the photo album, mostly of the dogs on the beach and in the forest. It still is a very nice way to spend my time! Yesterday I was in the forest and there were also cows strolling around. For who doesn't know yet/anymore: cows and horses are walking freely in little herds, but are brought back to their stables by their owners in the evening. Especially Meagan is very curious about them and always wants to take a closer look. As often, there was again an inquisitive cow who wanted to take a close look at Meagan too, but that was a bit scary for Meagan. For me all very funny to watch and take photo's of:-).

Ho ho ho!

2008-12-24T07:58:00.000+01:00

Lachwekkend...

2008-12-22T21:10:00.006+01:00

...vind ik het, wanneer 2 mannen een hele dag lang het hek van de entree van onze compound versieren met kerstverlichting en ik vanmorgen zie dat het alweer verdwenen is. Gezien de knullig hangende, met tape afgeplakte schakelaars, vroegen we ons al af hoe lang het goed zou gaan. Vier dagen om precies te zijn. Elektriciteit, tape en regen gaan niet samen. Typisch Turks!
Lachwekkend was het, toen ik zag hoe een zeer waakzame hond een andere waarschuwde en samen klaar gingen zitten langs de weg in dezelfde houding. Ze keken elkaar aan met de blik van "daar hebben we er weer een!", gingen trappelend in de starthouding zitten en toen ik langs reed renden ze woest blaffend een klein stukje achter mijn auto aan. Die koppen van die beesten, het venijn, dat simultane gedrag: geweldig! Heb me kapot gelachen.
Lachwekkend vond ik het ook, dat Fabiënne vandaag in een zeer luxe auto met chauffeur werd opgehaald voor een speelafspraakje en later ook weer werd thuis gebracht. Ik kan er nog niet aan wennen:-)

Hilarious...when 2 men are working a whole day to attach Christmas lights to the entrance of our compound, only to have it removed again after 4 days. Electricity, tape and rain isn't the best combination. Typical Turkish Style!
Hilarious...when 2 dogs were sitting along the road, noticing me, getting ready, looking the same way with fanaticism in their eyes and trying to attack my car as I pass by: fantastic! I laughed my butt off.
Hilarious too...when Fabiënne was picked up today for a play date and brought home again by a very luxurious car with driver. I just can't get used to this:-)

Herfstweer

2008-12-19T18:38:00.005+01:00

Herfst hier is zo gek nog niet hoor! Wat dacht je van in je korte broek aan het strand zitten in november? Of 20 graden celsius in december? Mist, wind en regen zijn ons echter ook niet vreemd. Soms waait het huis bijna uit de tuin! Of temperatuurdalingen van 25 naar 5 graden? Allemaal mogelijk. Bijzonder zijn ook de spontaan gevormde rivieren vanaf de berghellingen die de modderstromen langs en over de straten voeren. Of de geulen die het gevallen water maken, zodat je je in de Noorse fjorden waant. Leuk om door de diepe plassen te rijden, dat spat zo lekker! Ze blijven dagenlang liggen! En je hoeft je niet te schamen voor je vieze auto waarvan je kentekenplaat nauwelijks nog zichtbaar is, want ach...iedereen heeft zo'n auto! Het is wel oppassen hier, want: slippery when wet!

Autumn isn't so bad here! What about sitting on the beach in your shorts in November? Or 20 degrees in December? Fog, wind and rain are known here too though. Sometimes the wind almost blows our house away! Or the temperature dropping from 25 to 5 degrees? All possible. Special also are the spontaneous rivers coming down from the mountain slopes, that lead the mud over the roads. Or the channels that the fallen rain makes, like you're in the Norwegian Fjords. It's funny to drive through the deep rain ponds, gives a nice splashing! They stay for days!! And you don't have to be ashamed about your muddy car and your license plate that is hardly visible, because everybody's car looks like that! Drivers better watch out though, because: slippery when wet!

Dieren in het nieuws

2008-12-17T13:07:00.005+01:00

Als Noor loops is, is ze misschien wat kribbig (hee, herkenbaar!) maar verder merk je er niet zoveel van. Meagan is nu voor het eerst loops, erg onrustig daardoor en wauw...wat kan zij mooi huilen zeg! Soms komt er een harder, diep donker geluid uit haar keel en soms is het heel zacht en hoog. Het klinkt prachtig, heel erg OER zeg maar! Net een wolf. Jammer is wel dat ze het ook 's nachts doet:-)

Ik heb ook een minder leuk bericht over onze poes Nina. Er groeit een tumor tussen haar oogjes, die het bot sponsachtig maakt. De dierenarts heeft wel iets weg kunnen halen zodat het gezwel minder groot is, maar meer kan hij niet doen. Ze heeft nu 3 nietjes tussen haar oogjes die er volgende week uitmogen. Gelukkig voelt ze zich wel goed op dit moment en ik hoop dat het nog een poosje mag duren voordat de tumor te groot wordt.

When Noor is in season she might be a little grumpy (hey, sounds familiar!) but otherwise you won't notice anything special about her. Meagan is in season now for the fist time, being very restless and all but wow...does she have a nice howl! Sometimes she produces a hard and low/dark sound and sometimes a light and high sound. Very beautiful and impressive, very primeval (don't know if this word is correct) and wolfy! Unfortunately she also does it during the night:-)

I also have some sad news about our cat Nina. There's a tumor growing between her eyes, which makes the bone spongy. The vet removed some of the swelling to make it smaller, but that's all he can do. There are 3 staples between her eyes, which will be removed next week. Thankfully she is feeling good at this moment and I hope it may take a while before the tumor becomes too big.

Thuis in Istanbul!

2008-12-15T17:53:00.005+01:00

In het Foto Album zijn foto's te zien van het bezoek wat mijn vriendin Mariette en ik eind november hebben gebracht aan:

De Aya Sophia
(Turks: Ayasofya, dit is een voormalige kathedraal en moskee):

De Aya Sofya wordt (al jaren) gerestaureerd en staat dus (al jaren) in de steigers. Prachtige mozaieken zitten er verborgen onder het geverfde stucwerk.

De Sultan Ahmet Moskee of de Blauwe Moskee
(Turks: Sultan Ahmet Camii):

Deze moskee is nog steeds in gebruik en mag je alleen buiten de diensten betreden. En schoenen uit natuurlijk!

Het Topkapı-paleis
(Turks: Topkapı Sarayı):

Dit paleis zag er wat saai en leeg uit. Binnen mocht er niet gefotografeerd worden.

En het Dolmabahçe-paleis
(Turks: Dolmabahçe Sarayı):

Dit was alleen maar pracht en praal. Het was 'alles goud wat er blonk'. Een gids was verplicht, evenals snel doorlopen. En anders werd je werd je wel op de hielen gezeten door de bewaking.

Uiteraard hebben Mariette en ik heerlijk gewandeld met de honden en is ze meegeweest naar Turkse les! Het was een superleuk bezoek!

Ondertussen is het ook gelukt met de kerstboom! Dankzij een tip op de site van de Britse school heb ik nu 2 prachtig opgetuigde kerstbomen in huis staan. Okee, geen Blauwsparren (Servische spar), maar wel 2 heuse Nordmann sparren voor samen 30 euro. Niet slecht, he?
Vanaf volgende week hebben Jeroen en de meiden twee weken kerstvakantie. Kerst is hier natuurlijk geen feestdag, maar ik verbaas me erover hoeveel Turken er ook kerstversieringen hebben en hoe vol de winkels hiermee liggen. Nieuwjaar wordt wel gevierd, ik ben benieuwd wat we er hier van meekrijgen.

Vorige week zijn de meiden en ik een paar dagen in Nederland geweest, terwijl Jeroen thuis voor de honden en poezen zorgde.
Fabiënne en Olivia hebben hun oude school bezocht, tijd doorgebracht met hun opa's en oma en gespeeld met vriendjes en vriendinnetjes.
Zelf moest ik een en ander afhandelen in ons huis en rende ik van de ene afspraak naar de andere. Ik had gedacht dat het raar zou zijn, maar ik vond het eigenlijk heel gewoon om weer even in Nederland te zijn. Het was fijn om iedereen weer te zien, maar ik ben erg blij om weer thuis in Istanbul te zijn!

Sinterklaas

2008-12-04T18:43:00.002+01:00

Ja, natuurlijk komt Sinterklaas ook helemaal in Istanbul! Vorige week zaterdag bracht hij een bezoekje aan het Nederlands Consulaat en morgen, op 5 december, hopen we dat hij ook nog wat cadeautjes komt brengen. Nog even spannend dus!
In het Foto Album staan wat foto's van het bezoek aan het consulaat.

Zo trots als een pauw!

2008-12-04T18:12:00.003+01:00

Ik loop een beetje achter met bloggen, dat maak ik binnenkort in orde! Dit wilde ik jullie echter niet onthouden... Jeroen en ik zijn zo ontzettend trots op onze dochter Fabiënne! Een maand lang hebben zij en haar klasgenoten geoefend voor een show genaamd Panto Pandemonium en Fabiënne speelde de rol van Goede Fee. Ze kende al haar tekst (in correct Engels!!), ze moest solo zingen en ze was fantastisch! Het hele toneelstuk was erg goed, we hebben er met erg veel plezier naar gekeken! Applaus!

I'm a little behind with blogging, but I will make that in order very soon! This I just couldn't keep from you... Jeroen and I are so very proud of our daughter Fabiënne! For a month she and her classmates have been practicing for a play called Panto Pandemonium and Fabiënne played the role of the Good Fairy. She knew all her lines (in correct English!!), had to sing solo and she was just great! The whole play was very well done, we had so much fun watching the show! Applause!!

(More photo's to come!)

Çok Pahalı !!

2008-11-09T13:53:00.005+01:00

Ik ben in shock. Dacht ik even leuk 2 kleinere kerstboompjes te gaan kopen gisteren.... Vragen ze rond de 130 euro voor 1 klein boompje! Çok Pahalı! (Veel te duur!)
Morgen ga ik met de honden naar het bos en zal ik mijn ogen even goed de kost geven of er wellicht een schattig klein groen stekelig boompje naar me lonkt....

I'm in shock. I thought I was going to buy 2 little Christmas Trees yesterday.... They're asking about 130 euro's for 1 little tree! Çok Pahalı! (Way to expensive!)
Tomorrow when I'm in the forest with the dogs, I'll look around to see if maybe there is a sweet little green prickly tree blinking at me....

The Weather

2008-11-08T12:43:00.004+01:00

Overal praten mensen graag over het weer, zo ook hier. Zeker als het weer hier beter is dan ergens anders natuurlijk!:-)
Vorig weekend (begin november!) was het hier ongekend lekker nazomerweer met 25 graden! We hebben heerlijk op het strand gezeten waar sommigen zelfs nog gingen zwemmen in de Zwarte Zee. Dat ging ons te ver, maar terwijl daags ervoor sneeuw in Londen lag en hagel in Nederland naar beneden viel, liepen we hier in korte broeken en shirtjes met korte mouwen.
Ondertussen is het hier nu ook koud en winderig geworden en draaien we lekker de verwarming omhoog. Deze week heb ik bij Ikea kerstversiering gekocht en ook al voelt nog mijlenver weg, toch ga ik straks alvast 2 kerstboompjes kopen. Eerst ter decoratie op het terras en over een paar weken opgetuigd in huis. Laat de winter maar komen!

Everywhere people like to talk about the weather. Especially when the weather is better than elsewhere of course!:-)
Last weekend (beginning of November!) we had a very pleasant temperature of 25 degrees! We spend some lovely time on the beach where some people even dared to swim in the Black Sea. That was a bit too much for us, but when snow fell in London and hail came down in the Netherlands, we were wearing shorts and shirts with short sleeves.
In the meantime, cold weather and wind arrived here too and we turned on the heating. This week I bought Christmas decorations at Ikea and even though it still feels miles away, I'm going to buy 2 Christmas trees this afternoon. First to pimp the terras and in a few weeks to decorate our livingroom. Let winter come!

Halloween

2008-11-07T22:01:00.005+01:00

Vorige week vrijdag was het Halloween. In Nederland deden we daar helemaal niets mee, maar op de Britse School was het de hele dag feest! 's Morgens traden de kinderen op bij assembly en daarna hebben ze per groep Trick or Treat gedaan, het 'Haunted House' bezocht, een disco gehouden en zich volgevreten met snoep. Uiteraard was iedereen verkleed!
Eigenlijk is het een Amerikaans ritueel, maar het is er helemaal ingeslopen hier. Zelfs de Turken gingen zonder verkleedkleding langs de huizen om snoep te graaien. Ik heb wat horrorverhalen gehoord! Bij ons was het klein en vredig met alleen de kinderen van onze compound. Olivia en Fabienne vonden het allemaal geweldig en dus deden wij enthousiast met alles mee!
Oh ja, de Blogspot-blokkade is er weer af!

Last Friday it was Halloween. In the Netherlands we never did anything with it, but on the British school they celebrated all day! In the morning the children performed on stage at assembly, after that they played Trick or Treat, visited the 'Haunted House', held a disco and ate lots of candy. Of course everybody was dressed up!
Actually it is an American thing, but here they all got infected. Even the Turks went from house to house, not dressed up, to collect as much candy they could get. I've heard real horror stories! At our place it was quiet and nice and only with the children of our compound. Olivia and Fabienne were thrilled about Halloween, so we joined this party with enthusiasm!
Also wanted to let you know that Blogspot is no longer blocked!

Olivia's Party and Blogspot blocked!

2008-10-28T09:00:00.000+01:00

Afgelopen weekend gaf Olivia haar verjaardagsfeestje. Het was een knus klein feestje en de kinderen hebben een masker geknutseld in het atelier van de buurvrouw.

Last weekend Olivia had her Birthday Party. It's was a small and cosy party and the children made a mask in our neighbour's art studio.

Photo's in the Foto Album!

Blogspot.com wordt geblokkeerd vanuit Turkije en ik zou eigenlijk niet kunnen posten, maar via een omweg lukt het nu gelukkig toch. Ik kan alleen geen foto's uploaden.
Turkije is streng en blokkeert nogal eens bepaalde sites die of beledigend zijn of als er iets illegaals gebeurt. Big brother is watching you ook hier! Niet alleen degene die het bericht plaatst wordt aangepakt, maar de gehele site! Zo kunnen wij hier ook bijna nooit iets bekijken op o.a. youtube.

Blogspot is being blocked here in Turkey, so actually I can't post on my blog. Thanks to a detour I can now. I'm not able to upload any photo's though.
Turkey is strict and blocks sites that are insulting or saying or doing something illegal. Big brother is watching you here too! Not only the publisher gets banned but the whole site will! That's why we often can't surf to youtube etc. as well.

Lekker lopen

2008-10-23T22:34:00.003+02:00

Vandaag weer zo heerlijk gewandeld! De honden hadden lol, de camera deed z'n werk, het weer was uitstekend. Puur genieten!

Had a lovely walk today! The dogs had fun, the camera did it's job, the weather was fine. A total joy!

Photo's in the Foto Album!

Cat Burglary

2008-10-19T22:16:00.006+02:00

Moeten we net Chelseigh missen, kregen we de schrik van ons leven dat we weer een beest kwijt waren... Gelukkig viel het achteraf reuzemee, maar we hebben wat onrustige dagen en nachten gehad! Nina, onze gestreepte 13 jarige poes, kroop aan het begin nog weleens per abuis via een openstaand raam het verkeerde (leegstaande) huis binnen. Gewapend met ladder en Fabienne (smal genoeg om door het raam te klimmen) redden we haar uit haar benarde positie. Na dit 3 keer gedaan te hebben, dachten we dat ze het nu wel zou weten. We wonen hier nu een half jaar tenslotte. Op een avond kwam ze niet thuis en dat is niets voor Nina. Na 2 bange nachten, 2 onrustige dagen en vele zoektochten ging ik 's avonds nog maar weer een keer rondkijken. Fabienne lag huilend in bed, vanwege Nina en ik was misselijk van angst en zorgen. Dus met de zaklamp ging ik weer op pad. Voor het raam van een ander leegstaand huis, waar we uiteraard al meerdere keren gekeken, gefloten en geroepen hadden, zag ik ineens haar poezenkopje! Ze was door een klapraampje gekropen, wat ik met een schroevendraaier open moest draaien, zodat Fabienne (die graag uit bed kwam om te helpen!) naar binnen kon klimmen. Zij opende de voordeur voor mij en na wat overredingskracht - Nina was zo bang, dat ze achter de plint van de keuken zat - kon Nina veilig naar huis, de plint en het klapraam weer gemonteerd en Fabienne tevreden in bed. Nina was nog even erg schrikkerig en stoffig, maar nu weer helemaal de oude.

Very short version of the above: Our cat Nina disappeared for a couple of days and after having searched for her, being worried and sad (we just lost Chelseigh already) for days, I finally saw her behind a window of an empty house. I had to break in, with the help of Fabienne, to get Nina out. She was stressed and dusty, but just fine. And we were fine too again!

Vanmiddag zijn we naar het strand geweest, lekker uitwaaien. Daarvan staan de foto's in het foto album, waar ik de afgelopen week meer nieuwe foto's geplaatst heb.

This afternoon we went to the beach. Photo's are in the Foto Album, together with new photo's I put there earlier this week.

Verwerken

2008-10-11T14:36:00.006+02:00

Verwerken doen we allemaal op onze eigen manier. Olivia is nog erg bezig met het verwerken van Chelseigh's overlijden. Op haar deur hangt sinds dinsdag een papier met een duidelijke boodschap:

Everyone handles grief in their own way. Olivia is still very sad about Chelseigh's passing away. There is a paper on her door since tuesday that says:

(Do not come inside I am fingking about Chelgsi)

's Morgens vroeg maakte ze een prachtige tekening van Chelseigh in haar graf:

In the early morning she made a beautiful drawing of Chelseigh in her grave:

Fabiënne en Olivia hebben allebei een foto van Chelseigh op hun kamer en vannacht was Olivia heel hard aan het huilen. Toen Jeroen bij haar ging kijken, zat ze op haar bed met de foto van Chelseigh in haar handen. Ze miste haar zo...
Wij ook.

Fabiënne and Olivia both have a picture of Chelseigh in their rooms. This night Olivia cried very loud. When Jeroen went to her room, she was sitting on her bed with the picture of Chelseigh in her hands. She was missing her so much...
So do we.

In memoriam: Chelseigh

2008-10-06T16:24:00.006+02:00

Caya Chelseigh *11/04/'97 - †06/10/'08

Vanmorgen hebben we Chelseigh in laten slapen, het ging niet langer.
Sinds een maand ging ze erg achteruit.
Op 23 september ging Chelseigh voor het laatst mee met de lange wandeling, want dat werd te inspannend voor haar. Haar hart werkte niet meer goed en ongeveer 2 weken geleden begon ze ook vocht vast te houden. Soms had ze het 's avonds zo zwaar dat het leek of het einde in zicht was, maar dan knapte ze toch weer op. De laatste dagen hield ze steeds meer vocht vast.
Ter verlichting kreeg ze hartpillen en pijnstillers. Ze maakte kleine ommetjes rondom ons huis en genoot ervan dat ze dan niet aan de riem hoefde. Ze bleef alert en blij en at goed tot het laatste moment, daar had ze nooit een probleem mee:-)
Afgelopen weekend hebben we extra veel met haar geknuffeld en vanmorgen was het dan zover. Ondanks dat het niet gebruikelijk is in Turkije, zijn Jeroen en ik natuurlijk bij Chelseigh gebleven en hebben we haar huilend geknuffeld en geruststellend tegen haar gepraat, tot het moment dat ze heel diep wegzakte. Toen hebben we haar in stilte geaaid en gekust tot ze er niet meer was.
Door iemand van de dierenkliniek is ze in het bos, vlakbij ons, begraven. Chelseigh maakte ruim 11 jaar deel uit van ons gezin. Wat een gemis.

This morning Chelseigh passed away, it was her time to go.
Since a month her health was getting worse. Chelseigh joined us on the long walk for the last time on September 23. It became too hard for her. Her heart was weak and she started to retain fluid. Sometimes she was so bad in the evening that I thought it would be the end, but then she got better the next day. The past days she retained more and more fluid. We gave her heart pills and painkillers to relief her. She would walk around the house and enjoy being without the leash. She was still alert, happy and eating very well, but she never did have a problem with food:-)
This last weekend we gave her extra hugs and this morning we had to let her go. Although it's not common in Turkey, we stayed with Chelseigh until the end. Crying, hugging her and trying to keep her calm until the moment she fell asleep very deep. Then we hugged and kissed her in silence until she passed away.
A man from the clinic buried her in the forest, near to our house. Chelseigh was part of our family for more than 11 years. We miss her.

Foto Album!

2008-10-02T22:26:00.003+02:00

Even geen tekst, maar wel veel nieuwe foto's in het Foto Album! Binnenkort meer!

No text for now, just a lot of new photo's in the Foto Album! Soon more to come!

Brrr...

2008-09-17T16:10:00.010+02:00

Hoe snel wen je aan een andere temperatuur? Ik dacht dat ik er nooit aan zou wennen, de warmte hier. In Nederland legde ik het al snel af als de temperaturen boven de 25 graden kwamen. Uiteraard zweet ik me nog steeds rot bij hogere temperaturen, maar ook hier komt er langzaam een einde aan de zomer. Vanmiddag verdween de zon, kwamen er donkere wolken en met een temperatuur van 22 graden vinden we het hier frisjes....:-)

How quickly one gets used to a different temperature? I thought I would never get used to the high temperatures here. In the Netherlands I could hardly bear temperatures above 25 degrees. Of course I still sweat like a pig when it's hot, but slowly summer here is ending too. This afternoon the sun disappeared, dark clouds appeared and with 22 degrees we think it's kind of chilly....:-)

Confusion of Tongues!

2008-09-17T16:10:00.004+02:00

Merhaba! Sinds kort volg ik Turkse les (moeilijk! weer een andere grammatica!)en dat vind ik meer dan leuk! Naast dat het heel handig is om me enigszins verstaanbaar te maken in het Turks en te begrijpen wat men tegen me zegt, houd ik er erg van om meerdere talen te kunnen spreken.
Op school leerde ik Engels, Duits en Frans en op vakantie sprak ik het meest noodzakelijke met enige schroom (faalangst!!) in de desbetreffende taal uit.
Onder de buitenlanders hier is de voertaal natuurlijk Engels en ook al gaat het lang niet vlekkeloos, ik ben de gêne voorbij. Niet iedereen is een native speaker tenslotte. Doordat je MOET communiceren in het Engels, gaat het al snel makkelijker en beter. Leuk!
Sinds een paar dagen probeer ik ook in het Duits te communiceren. Fabiënne heeft namelijk contact met een Duits meisje en met haar moeder spreek ik Duits, puur om ook dat beter te kunnen, maar dat is lastig! Af en toe kom ik er niet meer uit en klinken mijn zinnen als een Babylonische spraakverwarring! Doch finde ich das ganz super!:-)

Merhaba! Since two weeks I'm learning how to speak Turkish (difficult, yet another grammar!) and I like it very much! Besides wanting to be able to make myself understood and wanting to know what the Turkish people say to me, I enjoy speaking other languages!
At school I learned some English, German and French and on holidays I spoke the most necsessary words with a little hesitation (anxiety!) in the relevant language.
Among the foreigners here the language is English of course and although I'm not without mistakes (surely you've noticed on my blog:-)), I'm beyond embarrassment. Not everyone is a native speaker. Because you HAVE to communicate in English, it goes better and easier every day. It's fun!
Since a couple of days I'm also trying to communicate in German. Fabiënne has a German friend and I want to speak German with her mother, just for practice, but that's hard! Sometimes I get mixed up and my sentences sound like the Babylonian Confusion of Tongues! Doch finde ich das ganz super!:-)

Merhaba!

2008-09-10T20:29:00.005+02:00

De school van de meiden is weer begonnen, dus ook hier zitten we weer in het normale dagelijkse ritme. Het zijn voor de meisjes weer lange en vermoeiende dagen, maar ze hebben allebei een leuke leerkracht en ze vinden het plezierig op school.
Het kantoor van Jeroen is (eindelijk) verhuisd, dus binnen een half uur kan hij uit of thuis zijn. Prettig!!
Vanmorgen heb ik mijn eerste Turkse les gehad en ik vond het helemaal leuk! Nu we hier wat langer wonen (het is bijna een half jaar!), voelen we ons helemaal thuis en hebben we onze draai gevonden. Ons huis is zo goed als af, we zijn erg tevreden over waar we wonen en hoe alles tot nu toe verloopt en we hebben leuke contacten. Hopelijk mag het zo een poosje doorgaan!
In de zomer hebben we tweemaal bezoek gehad van familie en eind november komt mijn liefste vriendin voor 5 dagen. Superleuk!
Gelukkig is het hier niet meer zo heel erg warm en benauwd. Het weer is nog steeds prachtig, rond de 25 graden met wat wind. Dat is zowel voor ons fijn als voor de veestapel. Ik durfde het vandaag ook weer aan, om gewoon overdag naar het bos te gaan. In het bos heb ik niet de zee en de deers gefotografeerd. Deze keer viel mijn oog op andere dingen. Je kunt het zien in het Foto Album.
Noor en Meagan hebben zich ondertussen optimaal vermaakt en Chelseigh sjokte dapper mee. Ik vraag me af hoe lang ze dat nog kan. En wat is beter, rustig aan doen of juist in beweging houden? Haar hart heeft het zwaar en ik heb geen idee hoe lang ze het nog volhoudt.
Op korte termijn gaat Jeroen weer voor zijn werk een paar dagen naar Nederland en zulke bezoekjes gebruiken we ook altijd om Nederlandse producten en bestellingen mee te nemen naar Turkije. We kunnen dus bijna weer van o.a. Nederlandse kaas en ontbijtkoek smullen! Weet je wat ik bij ons afgelopen bezoek aan de Carrefour ontdekte? Bacon! BACON! Uiteraard meteen meegenomen en wat smaakt zoiets dan lekker!:-) Het is ook een mooie oplossing voor de aankomende winterstamppotten! Als Jeroen dan ook nog ingevroren Hema rookworsten kan meenemen!? Ik kan bijna niet wachten....:-)

Sonra Görüşürüz!

The girls have started at school again, so we're back to business as usual too. The days are long and tiring but they have kind teachers and a nice time at school.
Jeroen's office has (finally) moved, so he can be there or here within half an hour. Not bad!
This morning I had my first Turkish lesson and it was fun! Now that we're here for almost half a year, we feel at home and we've settled in quite nicely. The house is nearly finished, we are very content with the area we live in and how things go and we've made some nice friends. I hope this may all last for a while!
In the summertime we had family over twice and in November my dearest friend will visit us for 5 days. Super!
The weather is not so hot and humid anymore, so that's better for all of us. I was in the forest with the deers today and I took some pictures of other things than the deers and the sea. You can find them in the Foto Album.
In the meantime, Noor and Meagan had a great time playing and Chelseigh strolled along at her own pace. I often ask myself how long she will be able to bear this. Do I still take her along or does she need the rest? Her heart is having a hard time and I don't know how long she will hold on.
Soon Jeroen will pay The Netherlands a visit for business, which we will also use to bring some of our favorite Dutch products to Turkey. Last week I discovered bacon in the supermarket here! It never tasted so good!:-)

Sonra Görüşürüz!

My Human Race

2008-09-10T20:28:00.003+02:00

Jeroen zal zelf nog een stukje schrijven over 'zijn' Human race, maarreh....druk druk druk natuurlijk! Komt dus nog. Wel alvast foto's van de tv-beelden. Ik kon er namelijk niet live bijzijn om de held zelf te vereeuwigen.

Bosphorus by Night

2008-08-30T11:11:00.003+02:00

Gisteravond waren uitgenodigd om te komen eten bij Mirjam en Coen. Daarna hebben we gezamenlijk een boottochtje gemaakt op de Bosporus. Het was een heerlijk zwoele avond en op de Bosporus was het prachtig met al die lichtjes!
De meisjes vonden het ook erg mooi en het ijsje ter afsluiting viel ook in goede aarde.
Omdat ik niet kan fotograferen in het donker (ligt het nou aan mij of aan de apparatuur??), zijn de foto's niet heel mooi geworden. In het Foto Album staan er toch nog wat...

Yesterday evening we were invited for diner at Mirjam and Coen's house. Afterwards we went for a boat trip together on the Bosphorus. It was a lovely evening and it was very beautiful on the Bosphorus with all the little lights!
The girls enjoyed the trip very much and of course also the icecream afterwards.
Because I can't make photo's in the dark (is it me or the equipment??), the photo's I did take aren't very good. You can find some in the Foto Album anyway...

Prinsessen van 1001 nacht

2008-08-26T22:52:00.003+02:00

De 2 mooiste meiden van Istanbul hebben hun (idioot lange) vakantie er bijna op zitten! Maandag moeten ze weer aan de bak en de gevoelens zijn gemengd. Nieuwe juf en meester, misschien nieuwe klasgenoten, lange dagen, kantinevoer... Deze week mogen ze nog even genieten van hun vrijheid!!

For the two most beautiful girls of Istanbul are the (ridiculous long) holidays almost over! On Monday they have to start school again and the feelings are mixed. New teachers, maybe new classmates, long days, canteen food... This week they may still enjoy their freedom!!

Nike Human Race

2008-08-25T15:40:00.004+02:00

Mijn held, Jeroen, is de laatste tijd enorm aan het hardlopen! Op de loopband en in het bos. Hij gaat namelijk meedoen aan de Nike Human Race, een marathon van 10 km, voor een goed doel. Samen met wat mensen die we hier hebben leren kennen is hij keihard aan het trainen. De route gaat over de brug over de Bosporus. Aankomende zondagavond is het zover. Moedigen jullie hem in gedachten even aan??

My hero, Jeroen, is running a lot lately! On the treadmill and in the forest. He is participating in the Nike Human Race, a charity marathon of 10 km. Together with some people we met here, he's training very hard. The route is over the bridge over the Bosphorus. Coming sunday will be the day. Will you please encourage him in your thoughts??

Living in a sauna...

2008-08-24T14:51:00.007+02:00

Een luchtvochtigheid van 88%, gevoelstemperatuur van 37 graden. We zweten hier wat af, kan ik je zeggen. Ook als je niets doet. Regelmatig even zwemmen, douchen, schone kleren aan. De wasmachine draait overuren.
Het zorgt ervoor dat je niet allerlei leuke culturele uitstapjes maakt, maar dat je je zo rustig mogelijk houdt. Een beetje lezen, een beetje computeren. Je druk maken doe je alleen als het echt moet en dan maar meteen alles achter elkaar, om vervolgens af te koelen met een plons in het zwembad of een koude douche.
Omdat BVN (de Nederlandse tv zender in het buitenland) ver-schrik-ke-lijk saai is, kijken we 's avonds meestal een DVD om daarna in een gekoelde slaapkamer ons mandje op te zoeken.
Vanmorgen was ik in het bos maar het was al 25 graden en benauwd, dus veel plezier beleefde ik er niet aan. Noor en Meagan hebben nog wel flink gerend, ik begrijp niet hoe ze het doen met deze warmte.
Van de afgelopen weken heb ik een paar foto's in het Foto Album gezet, waaronder foto's van Chelseigh in actie. Uiteraard laat ze dat nu wel, maar het is fijn om te zien dat ze zich zo nu en dan nog even druk maakt. Verder heeft ze het wel zwaar. Wat wil je ook als je hoogbejaard bent.

Humidity in the air of 88%, realfeel temperature of 37 degrees. We're losing a lot of sweat, I can tell you. The washing machine is doing overtime.
This means that we're not making cultural trips, but that we stay as quiet as possible. A little reading, a little working (playing) on the computer. Things to do are done all at the same time, with a dive in the pool or a cold shower afterwards to get cool again.
Because BVN (the Dutch tv station abroad) is terribly boring, we watch a lot of DVD's lately before we turn in with the airco on.
This morning I was in the forest, but it was already 25 degrees and real humid, so it was not much fun for me. Noor and Meagan ran a lot anyway, I don't how they do it in this weather.
I've uploaded some new pictures in our Picasa Web-Foto Album, also of Chelseigh in action. Now she will think twice to start running, but it's nice to see that she still gets busy some times. She's having a difficult time though. Not so strange when you're as old as she is.

De Europese Spin van het Jaar 2008

2008-08-21T21:58:00.003+02:00

Terwijl ik met een verbeten trek om de mond probeer om de expatlook in mijn teennagels te vijlen, zie ik vanuit mijn ooghoek dat Noor iets op de grond heeft gespot. Nu ken ik mijn honden langer dan vandaag en ik weet dan ook altijd al wat er aan de hand is, als zo'n beest 's avonds ineens met de neus over de vloer gaat. 'm Af en toe schrikkerig optrekkend, omdat het kriebelt..... (er klinkt nu van die onheilspellende muziek die je wel in enge films hoort). Ik voel de angst al mijn brein binnentrekken, de vraag is alleen om welk beest het gaat. Noor ziet 'm niet meer, want Het Beest is onder een tas gekropen. Ik til de tas op en ja hoor....mijn ergste nachtmerrie: een spin. Okee okee, geen vogelspin-formaat, maar wel een Grote Huisspin. De Europese spin van het jaar 2008! Jawel. En daar zat Noor dan met haar neus aan. Ik zou er nog niet met het topje van mijn expatnagel aan willen zitten (het einde van een bezemsteel komt eerder in de buurt), laat staan met mijn neus. De spin verdwijnt - uiteraard, zucht... - onder de kast. Ik had natuurlijk gewoon naar boven kunnen gaan, in de hoop dat de nacht het beest doet verdwijnen, maar nee. Ik moet dit controleren, ik MOET weten dat deze spin de deur uit is voor ik in bed kruip. Want stel je voor! Nee, doe maar liever niet. Sorry trouwens dat ik zo langzaam type, maar ik zit nogal onhandig met mijn benen omhoog, want de vloer is eng nu. En ik kijk steeds even rond. Iemand zei ooit tegen me, dat het er altijd meer dan 1 zijn. En geloof me, het is waar. Hier althans. Ik kan het weten. Maar ik dwaal af...
Met een snel gepakte zaklamp lokaliseer ik de spin en roep mijn held: Jeroen. Stiekem vindt Jeroen zulke beesten ook niet zo leuk, maar hee...hij is wel The Man, dus zal hij 'm voor me weghalen. Ik mag zelfs kiezen of 'ie dood moet of gewoon naar buiten. Al heel lang weet ik dat doodmaken geen zin heeft (er zit morgen gewoon weer een nieuwe), dus naar buiten is prima. Heel prima zelfs. Na wat gehannes (van hem) en gegil (van mij), want mijn held lukt het nooit in 1 keer, zet hij een glas over Het Beest. Al snel zien we dat hij niet de spin, maar een kelderbeest onder het glas heeft gevangen. Gewoon verkeerde plaats, verkeerde tijd voor dat beest. Ach, vergeleken bij die best wel grote spin zijn kelderbeesten meer dan welkom. In paniek zoek ik opnieuw met de zaklamp de spin op. Goddank zit 'ie in een hoekje en om een lang verhaal af te ronden: de spin rent nu weer buiten rond, mijn held zit weer achter zijn computer en ik moet dit allemaal even verwerken. Tsja, ik durf best veel, maar dit heb ik echt nog niet overwonnen. Daarom is dit bericht ook zonder foto, daar kwam ik even niet aan toe:-)

Komkommertijd

2008-07-25T18:18:00.005+02:00

Ja, ook hier is het komkommertijd....het is meestal warm dus we ondernemen niet al teveel. De meiden hebben deze hele maand al vakantie, dus ook ik maak ook niet veel spannends mee. We hangen in en om het huis, doen gezellige dingen met de buurkinderen en hun moeders en genieten van het hebben van geen dagelijks ritme.
Afgelopen week was oma B. een paar dagen bij ons, dat was natuurlijk heel leuk! Ze was er ook tijdens Fabienne's verjaardag op 23 juli en dat maakte de dag voor haar extra feestelijk.

Verder wandel ik met de honden als het net dag en dauw is en soms levert dat een fraai plaatje op. De afgelopen week is het wat wisselvallig weer geweest met af en toe donkere wolken en zelfs regen, maar toch overwegend warm en mooi.

Voor Jeroen is de vakantie vandaag begonnen, dus er zit nu een gat in de lucht hier. En ik hoop de komende weken ook een stel in de plafonds, zodat we eindelijk echte lampen krijgen, in plaats van peertjes!

Feestelijkheden

2008-07-11T21:06:00.003+02:00

Olivia is weer helemaal opgeknapt na een zorgelijke periode van hoge koorts die werd veroorzaakt door een nog steeds onduidelijke infectie. Wij zijn zeer opgelucht en blij en Olivia kan weer lekker spelen! Hoera!

Fabienne is binnenkort jarig en viert morgen haar verjaardagsfeestje, samen met een jarig vriendinnetje van de compound en we houden een zwemfeest! Alle expatkinderen van onze compound en hun ouders zijn uitgenodigd. Vanmiddag hebben we cake-jes gebakken met de kinderen, dus het feest kan beginnen! Hoeraaaaaaa!

Komen jullie ook???:-)

'Koele' ochtend

2008-07-05T13:41:00.002+02:00

Het is hier nu erg warm, daarom ga ik met de honden heel vroeg naar het bos. Dan voelt het nog een beetje 'koel' aan (23 graden). In het weekend is het zowiezo verstandig om vroeg te gaan, want de Turken gaan massaal naar de zee. Maar hoe vroeg moet je gaan?? Vanmorgen om half 7 kwamen de eerste auto's het bos al inrijden naar het strand...

The temperature is very high now, so I go to the forest with the dogs very early in the morning. Then it's a bit 'cooler' (23 degrees). In weekends I have to go early anyway, because the Turkish people are all going to the sea. But how early do I have to go then, when there are already cars entering the forest to go to the beach at half past 6...

Update Olivia

2008-07-05T13:35:00.002+02:00

Met Olivia gaat het gelukkig weer beter. Wat ze precies had weten we niet (dat is niet uit de testen gekomen), maar de koorts is weg. Ze is nog wel snel moe en ziet erg bleek, dus we doen het nog kalm aan. Vandaag is de laatste dag van de antibioticakuur en we hopen dat de koorts weg blijft en ze weer snel helemaal de oude zal zijn!

Amerikan Hastanesi

2008-07-01T16:59:00.004+02:00

Olivia heeft even in het ziekenhuis (American Hospital) gelegen. Ze heeft namelijk al een poosje hoge koorts met hoofdpijn en dat wil maar niet overgaan, zonder medicijnen. Ook enkele waarden in haar bloed zijn niet helemaal goed. De doktoren weten nog niet wat ze heeft, zelfs niet na allerlei tests. Olivia is wel thuis nu, maar ze heeft een 'ventieltje' in haar arm zodat het infuus er zo weer aan kan of er zonder opnieuw te prikken weer bloed af kan worden genomen. Morgen moeten we weer terug naar het ziekenhuis.
Dat mooie t-shirt wat Olivia voor zich houdt, heeft Fabienne gemaakt als verrassing voor Olivia. Geweldig, he?

Picasaweb!

2008-06-27T23:01:00.002+02:00

Nieuwe foto's op Picasaweb! Klik rechts op Foto Album!

News pictures on Picasaweb! Click on Foto Album on the right!

Kekke Kiekjes

2008-06-27T20:43:00.001+02:00

Vee

2008-06-25T18:06:00.005+02:00

Wat ik echt geweldig vind, is dat er hier kuddes koeien, schapen en paarden gewoon loslopen. De schapen worden gehoed door herders met honden, maar de meeste paarden en koeien lopen alleen rond, samen met hun veulens en kalfjes. Rondom onze compound staan elke dag wel koeien en/of paarden. Ze grazen waar het maar kan, ook op grasstroken tussen 2 wegen, en steken over zonder rekening te houden met verkeer. Het verkeer moet rekening houden met het vee. Op de bergweg van en naar school zitten veel bochten en soms steken ze ineens de weg over, terwijl ze net na een bocht uit de schaduw komen. Nu heb ik me enigszins aangepast aan de Turkse rijstijl, maar hard rijden doe ik nog steeds niet. En dat is dus maar goed ook, met dat overstekend 'wild'!!

What I really like is that herds of cows, sheep and horses are walking free around here. The sheep are watched by a shepherd with dogs, but most horses and cows walk around unguarded, together with their foals/yearlings and calves. Near our compound there are cows and horses every day. They graze wherever they can, even between 2 roads, and never mind the traffic. The traffic needs to pay attention to the stock. On the mountain road to and from the school are many curves and sometimes they cross the road, coming out of the shade just after a curve. I have been adjusting to the Turkish way to drive, but I never drive very fast. Thankfully!!

Gas/Water/Licht

2008-06-25T16:06:00.008+02:00

Als de stroom ergens in Nederland uitvalt, is dat meteen landelijk nieuws. Hier gebeurt dit echter vaker per week. Soms zit je een uur zonder, soms maar enkele minuten en soms komt dit wel 10x op een dag voor. Op zulke dagen kijk je beter geen tv of heb je je computer aanstaan! Als ik kijk naar de elektriciteitspalen rondom onze compound verbaast het me ook niet echt...
Ook hebben we soms geen water. Dat kan enkele minuten tot een uur duren. Laatst werden we wakker en hadden we geen elektriciteit EN geen water. (Gelukkig zorgt de biologische klok voor op tijd wakker worden!) Ook grappig om mee te maken. En onze internetverbinding is ook niet erg stabiel. Soms hebben we enkele uren of enkele dagen geen internet. Nah...luxeprobleempje...

If the electricity goes off somewhere in Holland, it's a national news item. Here the electricity goes off almost every day for a few minutes up to an hour. Sometimes this happens 10 times a day. On those days you don't want to have your tv or computer turned on! When I look at the electricity poles I'm not surprised... Also we can't get any tap water from time to time. That lasts a few minutes up to an hour. The other day we woke up and there was no electricity NOR water. (Luckaly our biological clock makes us wake up on time!) Funny to experience. And our internet connection also isn't very stable, sometimes we are without internet for hours or days. Oh well...just a luxury problem...

First Term Turkey

2008-06-25T15:43:00.002+02:00

Jaja, we zitten al een heel kwartaal in Turkije nu! De nieuwigheid is eraf en nu is het een kwestie van onze draai vinden. Alles moet opnieuw opgebouwd en dat kost ons allen veel energie. Het is hier erg warm (en het wordt nog warmer!), waaraan we maar moeilijk wennen. Inspanning laat je direct zweten, dus we zitten wat lui te zijn. Het wordt een rustig zomerseizoen:-)

Yes, we are in Turkey for 3 months now! It's not new anymore and we're trying to build up our lives here, which costs a lot of energy. Also the temperature is very high and we're having difficulties adjusting to that. Every effort makes you sweat, so we're not doing very much. It's going to be a lazy summer:-)

Het eerst blogfilmpje!

2008-06-10T11:47:00.006+02:00

Nee, ik heb niet stil gezeten hoor! Ben druk aan het oefenen met mijn nieuwe cameralens. Een heel andere manier van fotograferen! En ik heb de videocamera ook maar eens uit de mottenballen gehaald. Zie hier het resultaat! Kunnen jullie onze nieuwe speeltuin bekijken!:-)

From a distance it might look like I've been taking a break, but in reality I have been rather busy practising with my new camera lens. A different kind of taking photographs! And I also picked up my video camera again. Here you can see the first result of that! The deerhounds and I are showing you our new playground!:-)

Klik hiernaast op Filmpjes en je kunt het filmpje in een iets groter scherm bekijken.

Click on Filmpjes on the right and you can see the video on a bigger screen.

Kuaför

2008-05-31T14:35:00.003+02:00

Vanmiddag zijn Fabienne, Olivia en ik voor het eerst hier naar de kapper geweest, naar de coiffeur, de kuaför dus. Sommige Turkse woorden lijken op Franse woorden. Toilet = tuvalet, om nog maar een (zeer handig) voorbeeld te geven. Maar goed, de kuaför dus. Zoals in veel Turkse winkels, komen er direct meerdere mensen op je af als je de salon binnenkomt. Service staat voorop! Wij Nederlanders krijgen het vaak benauwd van al die hulp en hebben het idee dat we nauwlettend in de gaten gehouden worden. Nu is dat ook wel zo, maar meer om je meteen van dienst te kunnen zijn als je iets wilt, zoekt of teveel in je handen hebt. Ze dragen het voor je, ze lopen met je mee (ook al is het nog zo ver) en als zij je niet kunnen helpen, brengen ze je naar iemand die je wel kan helpen. Dat gebeurt niet zo vaak in Nederland. Gelukkig sprak 1 van de kappers Engels, hoe geef je anders aan wat je precies wilt? En dan moet je maar afwachten hoe je thuiskomt. Maar zo ging het dus prima. We werden uitgebreid geknipt (mijn haar is nog nooit zo goed bekeken en zo precies geknipt, geloof ik) en Fab en ik werden ook geföhnd. Tijdens het knippen stonden er meerdere jongens om de kapper heen. Al het materiaal werd gedienstig door deze jongens voor de kapper neergelegd, ze worden er op uitgestuurd om je van iets te drinken te voorzien, ze kijken de kunst af en moeten de haren opvegen. Heel apart was het dat een van de jongens de föhn bediende, terwijl de kapper het haar in de juiste richting duwde. Ik kon ook wel een manicure krijgen tijdens het knippen, maar dat heb ik maar laten zitten. Misschien de volgende keer:-)

....and black "polishabel" shoes, part 2

2008-05-30T10:42:00.005+02:00

Voor Olivia konden we nog altijd niet slagen voor zwarte schoenen. Ook hier in Turkije niet. En die horen wel bij hun school-uniform. Nu ga ik hoogstwaarschijnlijk helemaal niet slagen voor schoenen in Turkije, want wat ik tot nu toe gevonden heb is niet echt wat ik aan de volop in de groei zijnde voeten van mijn kinderen wil zien. Ook als ik het de moeders om me heen vraag, zeggen ze bijna allemaal dat ze de kinderschoenen in hun thuisland halen. Okee, duidelijk dus. Ik ging op zoek naar Nederlandse online kinderschoenenwinkels en vond er meer dan 1. Ook met de goede merkschoenen. Uiteraard blijft het moeilijk om zwarte zomerschoenen voor meisjes te vinden, maar ik ben overstag gegaan. Het was het enige zwarte paar wat ik vond: prachtige zwarte lakschoentjes waar prinses Amalia vast een kast vol van heeft. Olivia vindt ze helemaal ge-wel-dig en zelfs Fabienne is jaloers! Olivia heeft haar lakschoenen natuurlijk meteen aan naar school. We hebben ze vanmorgen uitgebreid bekeken en bewonderd, want na vandaag zien er natuurlijk nooit meer zo uit als vanmorgen. Want het zijn wel lakschoenen (weinig polishabel) met Olivia (=Floddertje) als draagster! Maar vooruit, ze zijn (eventjes) mooi zwart!

We still couldn't find black shoes for Olivia. Not even in Turkey. We need black shoes though, they go with the school uniform. I'm afraid I'll never succeed in finding shoes in Turkey, because I only see shoes that I don't want my still growing girls to wear. When I ask other mothers, they tell me that they buy shoes in their own country. Wel, that's clear. So I searched for Dutch online shops with children's shoes and I found more than 1. Also with the good brands. Of course it is still difficult to find black summer shoes for girls, but finally I agreed with a pair of shiny black lacquer - real royal! - shoes. Olivia is very excited about her new shoes and even Fabienne is jealous! Of course Olivia is wearing her new shoes today. This morning we looked at them very closely and admired them, because after today they will never look the way they did this morning. You know...they are lacquer shoes (not polishable at all) and Olivia (= miss messy) is wearing them! But okay, the shoes are indeed black (for a short while!)

Aanvulling foto's

2008-05-27T12:54:00.003+02:00

Ik heb weer wat foto's geupload naar ons Picasaweb Foto Album. Vooral van Noor en Meagan. Klik op de link Foto Album hiernaast en je komt bij de foto's.

I have uploaded more photographs on our Picasaweb Photo Album, especially of Noor and Meagan. Just click on the link Foto Album (on the right), which brings you to the site.

Insecticide

2008-05-26T17:09:00.006+02:00

Na angstvallig de hele dag de ramen en deuren gesloten te hebben gehouden, liep er aan het einde van de middag - natuurlijk toen de kinderen net uit school waren! - een groepje mannen door alle tuinen. Een van hen was ingepakt in een lange regenjas en had wat gezichtsbescherming voor en spoot de insecticide hier en daar wat rond, terwijl de andere mannen (zonder bescherming!!) er op een paar meter afstand naar stonden te kijken.....

After keeping the doors and windows firmly closed all day there walked a small group of men - ofcourse when the children were just home from school! - through all the gardens. One of them wore a long raincoat and some protection for his face en sprayed here and there some insecticide, while the other men watched it from a distance of a few meters.....

Typisch Turks

2008-05-26T09:01:00.004+02:00

Een paar dagen geleden kregen we van het compound management een brief. In het Turks. Hmm... Erboven staat nog wel in het Engels 'IMPORTANT', maar verder mag je het fijn uitzoeken.
Dus met woordenlijsten, woordenboeken, de beperkte kennis van buren en internet probeer je erachter te komen wat er precies staat. Gelukkig wonen er ook Turkse mensen op de compound die Engels spreken, dus uiteindelijk komen we erachter dat ze vandaag de compound gaan vergiftigen. Er wordt gesprayed tegen teken, muggen en andere insecten.
Of we kinderen en beesten binnen willen houden...
En..oh ja...ze gaan dit nu tweemaal per maand doen.
Dank u wel!

A few days ago we got a letter from the compound management. In Turkish. Hmm... On top it says in English 'IMPORTANT', but we have to find out what it's about ourselves.
So with the help of dictionaries, the limited knowledge of neighbours and the internet we tried to find out what the letter says. Thankfully there are also Turkish people living on the compound who speak English, so finally we found out that today they are going to poison the compound. They are going to spray insecticide against the ticks, mosquito's and other insects.
If we could keep the children and pets inside...
And..oh yeah..they will be doing this twice a month.
Thank you!

Update!

2008-05-25T21:15:00.011+02:00

Zoals jullie wel begrepen hebben, is het hier erg mooi! Alleen is het erg jammer, dat de Turken zelf niet zo zuinig zijn op al hun moois! Uitkijkje over de zee:
As you already know, it's very beautiful out here! Unfortunately the Turkish people don't take very good care of their beautiful country! Sea view:

Maar kijk niet naar beneden...
But don't look down...

Nog zoiets moois:
Another beautiful view:

Maar onderweg er naartoe...
But on the way there...

Puur genieten:
Just enjoying:

Maar soms hoor je geknal en deze liggen volop in de bossen...
But sometimes you can hear shots in the forest and you'll find lot's of these...

Ik heb verteld over de Turkse rijstijl, maar dit slaat alles. Zelfs OP de compound (met van die Centerparcsweggetjes) kun je nog met je auto op z'n kant terechtkomen. Toch knap hoor!:-)
I told about the Turkish way to drive a car, but this is really bad. Even ON the compound (with little holidayparc-roads) you can still manage to get your car on it's side. Well done!:-)

We hebben al een poosje heerlijk warm weer. Makkelijk hoor, zo'n zwembad naast de deur!
The weather has been good for quite some time. Having a pool next door is very handy!

Op school worden allerlei activiteiten georganiseerd, waaronder sportdagen. Leuk!
The school organizes all kinds of activities, sportsday is one of them. Nice!

Jeroen@Istanbul F1

2008-05-13T20:14:00.010+02:00

Jeroen's eerste bijdrage aan het familie blog.

Ik heb nooit begrepen waar bij heel veel mensen die ik ken de liefde voor Formule 1 vandaan komt. Mountainbiken, wielrennen, veldrijden en tennis zijn de sporten waar mijn interesse ligt. Wat kan er nou leuk zijn aan kijken naar bolides die anderhalf uur lang zo hard mogelijk over het asfalt rondjes racen.

Ik moet echter bekennen dat na zondag 11 mei 2008... het F1 virus me te pakken heeft. Ik kreeg vorige week op de valreep van het weekend, het aanbod om als team guest van het Williams team de F1 races in Istanbul mee te maken. Een uitzonderlijke en oorverdovende ervaring!

Ik had toegang tot de Paddock Club Lounge van het Williams team, pal boven de pits. Ik heb tot twee keer toe een pit lane walk gehad, een tot kort voor de start van de GP2 en een kort voor de start van de F1 race. Een rondleiding door de Williams pits met toegang tot de bolides van Rosberg en Nakayima. Technische uitleg over de auto's, het materiaal, pit stops (26 man voor 6.5 seconden), race strategie, etc etc. Het ontbrak echt aan niets. Alles was geregeld rondom, met name voor de inwendige mens, en direct betrekking hebbend op de races. Zo lag er een wireless KangarooTV klaar bij binnenkomst. Een persoonlijke, interactieve tv waarmee je alles aangaande de races kan volgen en nazoeken. Voor velen een droom en ik vond het ook geweldig om mee te maken.

Het mooiste moment was voor mij toen Bruno Senna (GP2) de pits in reed en op een halve meter afstand van mij stopte en ik de mogelijkheid had unieke close up foto's te maken. Het bleek achteraf dat hij een zwerfhond had aangereden die op de baan stond. Toen ik dat hoorde was ik niet verbaasd in tegenstelling tot vele anderen. In Turkije zijn zwerfhonden in grote getale aanwezig. Buiten Istanbul, zo ook in Zekeriyakoy, zijn ze onderdeel van het straatbeeld. Vooral 's avonds en 's nachts trekken ze op in roedels tot wel 20 honden en je treft ze overal aan dus ook op het Formule 1 circuit wat ver buiten het Aziatische deel van Istanbul ligt.

Met een Braziliaanse coureur als grote pechvogel (Bruno Senna, neefje van!) en een Braziliaanse coureur (Philippe Massa van Ferrari) als grote winnaar was het een geweldige dag!

Kekke kiekjes

2008-05-08T19:47:00.002+02:00

Een kleine selectie uit alle foto's die ik de afgelopen dagen gemaakt heb zie je hieronder. Rechts, ergens bovenaan staat Leuke Links en daaronder staat Foto Album. Als je daarop klikt, zie je veel meer foto's van ons!

A small selection of the photo's I made in the past days. When you click on the link Foto Album on the right you can see more photo's of us!

Lazy Sunday Afternoon

2008-04-27T15:57:00.003+02:00

Olivia heeft zich even teruggetrokken op haar kamer:-)
Olivia took some time for herself in her bedroom:-)

(Olivia is an het meedietiren, dus klop grag niet!)
(Olivia is meditating, so knock on the door rather not!) Of course written the way a 5-year old would!

Wandelen!

2008-04-27T15:33:00.004+02:00

Ik was even bang dat het niet erg zou lukken, maar ik heb een heerlijke plek gevonden om te wandelen met de honden. Bij deze een paar foto's van een nog verder te verkennen bosgebied langs de Zwarte Zee:

I was afraid for a minute that I wouldn't succeed, but I found a great place to walk with the dogs. On the pictures you can see a forest along the Black Sea which needs to be further explored:

Turkish Traffik (no delight!)

2008-04-23T18:21:00.006+02:00

Iedereen die ooit in Istanbul is geweest, weet het...het verkeer daar is een verschrikking! In Istanbul leven ongeveer net zoveel mensen als in heel Nederland, dus je kunt je misschien voorstellen hoeveel auto's daar rondrijden. Als iedereen zich dan netjes aan alle regels zou houden was het nog steeds druk doch overzichtelijk, maar wist je dat...

...je overal veel te hard moet rijden?
...je van een 2-baansweg een 4-baansweg moet maken?
...je gewoon moet gaan inhalen ook al zie je niets?
...je helemaal geen richting hoeft aan te geven?
...je geen oogcontact moet maken, want dan kruipt iedereen voor?
...je door vrachtverkeer bijna van de weg geduwd wordt en dat het je eigen schuld is?
...je rustig aan alle kanten mag inhalen, het liefst zigzaggend?
...je op het allerallerlaatste moment mag beslissen dat je toch die afslag wilt nemen?
...er overal stokoude tofas auto's rijden die niet harder kunnen dan 30 km?
...er ook hele dikke jeep-achtigen rijden die er de Turkse rijstijl op nahouden?
...je best genoeg hebt aan 2 cm tussen jouw auto en die van een ander?
...rechts he-le-maal geen voorrang heeft? (Tssss...het idee!)

En wist je dat ik gisteren naar Ikea ben geweest, helemaal alleen (misselijk van de zenuwen met brok in keel) en het was een uur rijden (hele zak dropjes opgegeten) en aan de andere kant van de Bosporus (dat was wel mooi!)??? Stel je eens voor!

Everybody who has ever been to Istanbul, knows that the traffic is terrible. In Istanbul live about 16 million people, so you can imagine the amount of cars that are on the streets. If everyone was driving by the rules, it would still be crowded but clear and mostly safe, but did you know that...

...you have to drive too fast everywhere?
...you make a 4way-road of a 2way-road?
...you just pass other cars even when you can't see anything ahead of you?
...you don't have to give direction at all?
...you better don't make eyecontact or everybody will make you wait?
...trucs try to push you from the road and that is, of course, your own fault?
...you pass on the left and right, best zigzag?
...you can take a turn/byway, deciding this on the very very last moment?
...there are still very old Tofas cars driving, but not faster than 30 km?
...there are also very big Jeep-a-likes that have got the Turkish drivers style?
...you still have enough space when there's just 2 cm between you and some other car?
...traffic coming from the right may NOT go first AT ALL? (Tssss...the idea!)

And did you know that I went to Ikea yesterday, all by myself (nauseous of nerves) and it was a one hour drive (I ate a whole bag of candy) and at the other side of the Bosphorus (that was very beautiful!)??? Imagine this!

We arrived in Istanbul!

2008-04-23T11:28:00.004+02:00

Daar zijn we dan! Op 31 maart vertrokken we heel vroeg naar Frankfurt om van daaruit naar Istanbul te vliegen.

Het was een hele onderneming, maar 's avonds rond een uur of 10 waren we allemaal, dus ook al onze huisdieren, moe maar veilig geinstalleerd in ons nieuwe huis. Fabienne en Olivia zijn meteen de volgende ochtend gestart op hun nieuwe school, terwijl Jeroen en ik bezig zijn gegaan met het huis en allerhande praktische zaken. De poezen waren enigszins van slag, maar de honden hadden nergens zichtbaar last van. Na een paar dagen ging het ook prima met de poezen.
Ondertussen zitten we hier al ongeveer 3 weken en het gaat best goed. Het is natuurlijk erg wennen, vooral voor Fabienne en Olivia. De meiden doen het echter heel goed, Jeroen en ik zijn enorm trots op ze! Jeroen werkt hard en maakt lange dagen (mede door de files) en ik probeer van ons huis een thuis te maken.
Tot zover dit eerste bericht vanuit Istanbul!

Here we are! On March 31 we left very early for Frankfurt wherefrom we were flying to Istanbul. It was quite a spectacle, but in the evening around 10 we were all, including the 5 pets, safely home. The next morning Fabienne and Olivia started at their new school right away, while Jeroen and I worked on the house and other practical things. The cats were a bit upset, but the dogs showed no stress or whatever. After a few days the cats were doing just fine too.
We are here for 3 weeks now and we're doing quite well. Of course we still have to adjust, especially Fabienne and Olivia. They are doing a great job though, so Jeroen and I are very proud of them! Jeroen is working hard an making long days (also because of the traffic jams) and I'm trying to make a home of our house.
This is the news from Istanbul so far!

Moooooh...!

2008-03-27T20:56:00.003+01:00

Fabienne: Kijk, daar staan koeien in de wei!
(Look, some cows!)

Olivia: Nee, dat zijn geen koeien, ze hebben hoorns. Dat zijn stieren, die zijn getrouwd met koeien.
(No, that aren't cows, they have horns. Those are bulls, they are married to the cows.)

Warm welkom

2008-03-26T09:13:00.001+01:00

Jeroen was gisteren en is vandaag in ons nieuwe huis, want de verhuizers brengen onze huisraad.(Yes, alles is op tijd gelukt!) Er kwamen al meteen een stel buren nieuwsgierig kennismaken en Olivia heeft haar eerste uitnodiging voor een kinderfeestje al te pakken. Jeroen kreeg voor haar een uitnodiging van een buurjongetje, een kaartje vol met hartjes:-) En ze kennen haar nog niet eens! Als dat geen warm welkom is?!
Vanmorgen zag ik nog wel een emailtje langskomen tussen Jeroen en onze relocation-agent. Iets met de verwarming en het water...alleen warm water in de keuken en geen koud, niet voldoende waterdruk voor de cv, water op de vloer in de kelder, een losstaande radiator en een loszittende toiletpot...IEKS...

Jeroen was yesterday and is today in our new home, because the movers are delivering our household. (Yes, everything arrived on time!) Immediately a couple of neighbours came over to meet Jeroen and Olivia already received an invitation for a birthdayparty. A little boy from the neighbours gave Jeroen a invitationcard with hearts on it:-) They don't even know her yet! Isn't that a warm welcome?!
This morning I saw an email between Jeroen and our relocation-agent. Something with the water...only warm water in the kitchen and no cold water, not enough waterpressure for the central heating, water on the floor in the basement, a loose radiator and a loose toilet...EEKS...

Mond vol tanden...

2008-03-26T08:53:00.000+01:00

"En wat ga JIJ daar dan doen?" Dat is de vraag die bijna iedereen me stelt, nadat ik eerst de andere algemene vragen over ons Istanbul-avontuur heb beantwoord. Ik sta dan altijd een beetje met mijn mond vol tanden. Tsja, hoe vertel je in Nederland dat je geen baan buitenshuis hebt, maar altijd wel erg druk bent? Wat doe je dan allemaal als je niet ook werkt? Veel kopjes koffie drinken? (Klopt ook wel, maar vaak staand of rondlopend, druk bezig met iets.) Of al 's morgens met de buurvrouw aan de sherry zitten? Schoorvoetend zeg ik dat ik me vooral bezig houd met de kinderen en de huisdieren en je hoort de mensen bijna denken... Eigenlijk ben ik er erg trots op en voel ik me erg bevoorrecht dat ik mijn dagen zelf kan indelen, dat ik tijd heb voor de kinderen, dat ik uren met mijn honden naar het bos kan, dat ik huis en tuin onderhoud en dan ook nog tijd heb om hobby's te hebben! Dus wat ik daar in Istanbul ga doen? Ook lekker niets natuurlijk, net als nu!

"And what are YOU going to do there?" That's the question many people ask me, right after I've answered the other questions about our Istanbul-adventure. I'm always a bit insecure and I don't know what to say when people ask me this. Well, how do I tell the Dutch that I don't have a job, but have lots of things to do anyway? What is it what you do, when you don't work? Drinking lots of coffee? (True, but mostly standing or walking around doing stuff.) Or drinking sherry's with my neighbour in the morning? Hesitantly I tell them that I'm busy with the kids and the pets and I can almost hear the people think... Actually I'm very proud and feeling very lucky that I can plan my days, spend time with my children, go for hikes with the dogs for hours, take care of house and garden and that I also have time for hobbies! So, what am I going to do in Istanbul? Also nothing of course, just like I do now!

...and black polishable shoes...

2008-03-22T14:11:00.001+01:00

Omdat Fabienne en Olivia naar de British International School zullen gaan, hebben we laatst alvast hun uniformen gekocht. Ze zijn helemaal in hun nopjes met hun jurkjes en rokjes!:-) Lastig is wel dat er zwarte, poetsbare, lederen schoenen onder moeten! Zie die maar eens te krijgen nu er allemaal zilveren en zoetgekleurde schoenen in de winkels staan voor aankomende zomer! Gelukkig is het voor Fabienne al gelukt, maar dat is alleen omdat ik voor haar een kleine damesmaat kon aanschaffen. Voor Olivia is er nog niets te vinden en er moet natuurlijk wel een voetbed inzitten. Dan moet het maar in Istanbul gaan lukken, tenslotte is daar een school vol kinderen met zwarte, poetsbare, lederen schoenen! Because Fabienne and Olivia will be students at the British International School, we bought their uniforms the last time we visited Istanbul. They are very happy with their dresses and skirts!:-) The difficulty is that they have to wear black, polishable, leather shoes! All the shoes I see are silver and sweetcoloured for the upcoming summer! We were lucky to find some shoes for Fabienne, because she can wear small sized women's shoes. But I haven't found shoes for Olivia yet and the shoes need to be healthy for her feet. We're going to try finding them in Istanbul, there's a school full of children with black, polishable, leather shoes!

Huisdier mee naar Turkije...een martelgang!

2008-03-16T15:06:00.002+01:00

Het komt nu wel heel erg dichtbij! Nog maar 2 weken in Nederland en dan gaan we. We hebben ondertussen een huis gevonden (hiep hoi!) en we zijn bezig met de laatste -meest administratieve- afhandelingen. Nu terugkijkend heb ik het meeste werk en de meeste zorgen gehad over de huisdieren. Voor de kinderen was alles al snel geregeld; een huis zoeken duurde lang, maar zou goed komen; voor de verhuizing was het even aanpoten, maar verder een eitje...maar voor het meenemen van 2 katten en 3 honden heb ik vreselijk in de zenuwen gezeten!
Voor Turkije gelden geen abnormale, maar redelijk strenge regels. Het lastigste was, dat ik op internet geen duidelijkheid kon vinden over wat er wel en niet mag en hoe het moest. Overal vond ik wel een klein beetje informatie, maar nooit dezelfde. Ook de dierenarts weet zoiets niet helemaal. Ik heb verscheidene instanties gemaild, maar kreeg bijna nooit antwoord. Er zit ook nogal wat (emotioneel) verschil tussen 1 dier per volwassene mogen meenemen en 1 kat, 1 hond en/of (jaja! zelfs hierover zijn de meningen verdeeld!) 10 vissen!! De verhuizer blaatte eerst ook maar wat en dan uiteraard niet waar ik blij van werd. Ik zag mezelf al op het vliegveld in Istanbul staan en dat een strenge en gewapende douanier in Turks-Engels bast: "Kiest u er maar 2 uit, mevrouwtje!" Ik had al wel begrepen, dat 1 hond of kat meenemen geen enkele moeite kostte, maar wij hebben het net even anders:-).
Enfin, we zijn OP TIJD (heeeeel belangrijk) begonnen met de rabiesinentingen. Dat moet echt op tijd, want het bloed moet getest worden (titerbepaling) of de waarde voldoende is. En dat lukt niet altijd in 1 keer, zo ook bij ons. Een van de katten moest opnieuw gevaccineerd en het bloed getest. Tussen de vaccinatie en het testen van het bloed moeten ongeveer 4 weken zitten en de uitslag van de bloedtest laat zo'n 2 weken op zich wachten. Op tijd beginnen dus, zei ik al!:-)
Gelukkig hoefden de dieren niet in quarantaine.
Ongeveer 30 tot 15 dagen voor vertrek moet je een gezondheidsverklaring laten opstellen door de dierenarts. Je huisdier wordt op een paar punten nagekeken en bij welbevinden krijg je de eerste set stempels.
Dan moet je met de dierenpaspoorten naar de VWA, dat kost een vermogen als je net als ik 5 paspoorten moet laten afstempelen. Misschien kan iemand me ooit eens uitleggen waarom dat zo debiel duur moet zijn. Anyway, stempelset 2 had ik binnen.
Daarna ga je met de volledig bestempelde paspoorten en de bloedtesten naar het Turkse Consulaat om wederom een stempel te halen. Dit kost gelukkig een heel stuk minder. Stempelset 3. Als het goed is, zijn onze 5 beesten nu compleet goedgekeurd!
Als laatste is het van (ontzettend groot) belang, dat we onze 5 huisdieren zelf op het vliegveld inchecken als overbagage en dat ze niet als vracht geregistreerd worden. Als zijnde overbagage kunnen ze, verdeeld over onze tickets, met ons mee onder in het vliegtuig. Maar niet vanuit Nederland natuurlijk... De benches van onze deerhounds zijn te groot voor de kisten die vliegen tussen Nederland en Turkije (KLM en Turkish Airlines), dus we vliegen vanuit Frankfurt op Istanbul. Ik hoop dat we het nu echt allemaal goed geregeld hebben......:-)

Time flies! In 2 weeks we're leaving. We have found a house (yesss!) and we are finishing up here (mostly administration). When I look back now, I had to arrange the most and worried the most about the pets. For the girls we had it figured out quick; finding a home took some time, but would finally succeed; the removal was hard work for a couple of days, but went easy, but arranging to take our 5 pets with us to Turkey was quite a challenge!
In Turkey there are normal, but strict rules for importing pets. I couldn't find the exact information on the internet, all the information I found was incomplete and different from everything I read. I wrote emails, called authoritative sources, but nobody could tell me how many pets I could take and the way I should bring them with us. I found information which said that I could only take 1 pet per adult. Somewhere else they said: you can take 1 dog, 1 cat and/or (even this wasn't clear!) 10 fish. I nearly died of stress! I saw myself standing at the airport in Istanbul and the armed customs officer would force me to only choose 2 of the 5 pets!! The removalcompany did not have the right information at first also, but after a week of asking around, calling, searching (and crying by me) we found the solution. Taking only 1 dog is no problem, we with us it's a bit different!
We started ON TIME (very important) with the rabies-vaccinations, because the blood has to be tested after 4 weeks. De results of the tests are ready after 2 weeks. Sometimes the value of the blood isn't right after the first time and the animal has to be vaccinated again. It was the case with one of our cats. She had to be vaccinaties and tested again. That takes about 6 weeks again also! Start on time, I already said!:-)
Thankfully, quarantaine was not needed.
For the healthcertificate you have to see the veterinarian again, 15 tot 30 days before leaving. The animals are checked on some points and you get a stamp in their passes.
Then you go to the Food and Product Authority for stamps again. These stamps are pretty expensive, I really don't know why.
With the 2 different stamps you have to go to the Turkish Consulate (about 10 days before you leave) with the passes and the results of the bloodtests, where you get...surprise...stamps again! I think our pets are in order now:-)
Finally it's very important to check in the pets yourself at the airport. Make reservations for them on time and check them in as extra luggage, not as cargo! Being extra luggage we can take them with us, devided over our 4 tickets. But of course we're not flying from the Netherlands.... the benches of the deerhounds are too big for the doors of the planes that fly between Amsterdam and Istanbul (KLM and Turkish Airlines), so we're flying from Frankfurt to Istanbul.
I hope it'll be alright now....:-)

Wildlife

2008-03-02T16:39:00.000+01:00

De nachten in Nederland zijn we aan het aftellen, maar ik geniet nog even volop van de heerlijke wandelingen op de mooie Veluwe. Naast dat ik het aangename gezelschap en de prachtige bewegingen van Cayleigh, Brigit en E'lynnhe moet gaan missen, hoop ik dat ik in Istanbul ook zo prettig zal kunnen wandelen. Aan onze nieuwe omgeving zal het niet liggen, maar in de praktijk moet het ook nog lukken. In de woeste wind van afgelopen weekend was er veel wilde interactie tussen alle deerhounds. Noor en E'lynnhe zullen binnenkort loops worden en hun gedrag is daar ook naar. De hormonen spelen op en zij zeggen elkaar flink de waarheid:-) Hieronder een paar foto's van de uitgelaten roedel:

We're counting down the nights in the Netherlands, but I'm still enjoying my lovely walks on the beautiful Veluwe. Next to missing the pleasant companionship and the wonderful movements of Cayleigh, Brigit and E'lynnhe, I hope that I can still walk my dogs in Istanbul like I do here. Our new envirement looks great, but I have to see what is really possible. In the fierce wind of this weekend there was a lot of wild interaction between the deerhounds. Noor and E'lynnhe will be in season soon and they act like it. Hormones are all over the place and they set eachother straight:-) Here are some pictures of the zestful herd:

The adventure starts

2008-02-25T22:06:00.000+01:00

Zoals bekend bij familie/vrienden/bekenden vertrekken wij over 5 weken naar Istanbul om daar 2 tot 3 jaar (dus ongeveer 1001 nachten) te gaan wonen. Vorig jaar september besloten we hiertoe en afgelopen december werd alles in werking gezet. Intussen is ons huis leeg en zijn onze spullen alvast onderweg naar ons nieuwe huis...welk huis dat dan ook moge worden! Het komt vast goed (zeggen we stoer tegen elkaar)!
Jeroen werkt al sinds half januari in Istanbul en is alleen in het weekend thuis. Hij regelt ondertussen daar dat we er binnenkort kunnen wonen en ik regel hier de afronding. Onze dochters Fabiënne en Olivia vinden het allemaal maar wat spannend en hebben gemengde gevoelens over de verhuizing. Via deze blog willen we geïnteresseerden op de hoogte houden van ons wel en wee, onze ups en downs, onze ervaringen, belevenissen en gevoelens, uiteraard begeleid met foto's. We vinden het leuk om hier ons verhaal te doen, maar we vinden het nog veel leuker wanneer er ook gereageerd wordt en we blijven erg graag op de hoogte van jullie wel en wee, ups en downs, ervaringen, belevenissen en gevoelens!

As family and friends already know, we are leaving for Istanbul in 5 weeks to live there for 2 to 3 years (that's about 1001 nights). Last September we decided to go and in December the preparations for our removal started. In the meantime our house is empty now and our things are on their way to our new home...which home that may be! It'll be alright (we hope)!
Jeroen already works in Istanbul since half January and is at home only in the weekends. He takes care of the things that need to be prepared and done in Istanbul and I do the finishing up and removal here in the Netherlands. Our daughters Fabiënne and Olivia find it all very exciting and are having mixed feelings about the removal. With this blog we want to keep family, friends and other interested people updated about our wellbeing and distress, ups and downs, experiences, adventures and feelings, of course with photographs. We like to tell our stories, but we like it even more when you react on them and we love being updated about your wellbeing and distress, ups and downs, experiences, adventures and feelings!